Χάσαμε το συννεφάκι μας

 

Του Κώστα Αργυρού

Διαλύθηκαν λοιπόν τα σύννεφα. Και κάποιοι έπεσαν απότομα. Υπάρχει λέει πρόβλημα με τη δημοσιογραφία στην Ελλάδα, όταν ούτε η Έλενα Ακρίτα δεν έχει πια το δικαίωμα να γράψει τη γνώμη της σε ένα «παραδοσιακό» μέσο. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ», θα πει κανείς. Μόνο που φοβάμαι ότι πλέον είναι πολύ αργά. Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα νοσεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Με δυσκολία θα καταφέρεις να την ακούσεις να αναπνέει. Σπάνια, άρρυθμα και βαριά.

Είναι δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες οι δημοσιογράφοι που είτε αναγκάστηκαν να αλλάξουν δουλειά ή περιμένουν άνεργοι να αλλάξει κάτι, μπας και μπορέσουν πάλι να βρουν δουλειά. Και πολλοί εκείνοι που λειτουργούν ως απλοί αναμεταδότες ειδήσεων των αφεντικών τους, για να μη χάσουν τη δουλειά τους. Όπως την έχασε τώρα η Ακρίτα, διότι δεν συνεμορφώθη…

Το πρόβλημα είναι ότι ο χώρος των ΜΜΕ δημόσιος και ιδιωτικός ελέγχεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια από ανθρώπους, που δεν έχουν καμιά σχέση μαζί του. Εσχάτως από κρατικοδίαιτους «αντικρατιστές», που περιμένουν επιδοτήσεις, διευκολύνσεις, εξαιρέσεις, εξυπηρετήσεις από την αυτάρεσκη εξουσία για να συνεχίσουν να ασκούν το «λειτούργημά» τους. Με διευθυντές και προέδρους ΔΣ, που μπορεί να μην έχουν ιδέα για το «άθλημα». Η κοινωνία έχει απαξιώσει σε μεγάλο βαθμό τον όρο «δημοσιογράφος». Τα κόμματα θυμούνται την «ελευθεροτυπία», μόνο όταν καταλαβαίνουν ότι «είναι στην απέξω» και δεν έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν τις θέσεις τους, όπως αυτά θα ήθελαν. Άκριτα, ασχολίαστα και εκτεταμένα.

Η περίπτωση της Ακρίτα θα μπορούσε να είναι αφορμή για ένα γενικότερο ξύπνημα. Για να μιλήσουν οι «μουγγοί». Για να κινητοποιηθούν πραγματικά οι δημοσιογραφικές ενώσεις, τα «συνδικάτα» και να ζητήσουν τώρα πραγματική στήριξη του επαγγέλματος, με συγκεκριμένες προτάσεις. Για να αναρωτηθούν οι πολίτες αν χρειάζονται πραγματικά ενημέρωση. Για να κοιταχτούν τα κόμματα στον καθρέφτη και να ομολογήσουν ότι με τη στάση τους σκοτώνουν τη δημοκρατία.

Τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Η επόμενη «λίστα Πέτσα» θα κλείσει πάλι τρύπες (και στόματα), οι άνεργοι θα συνεχίζουν να «ξεσπάνε» ως ελεύθεροι διαδικτυακοί πολιορκημένοι, η μάζα θα συνεχίζει να καταναλώνει προμασημένη τροφή και ο γάιδαρος θα συνεχίζει να πετάει περήφανα στους μιντιακούς αιθέρες. Καλά μας Χριστούγεννα και πανευτυχές το νέο Ετος.

Πηγή: Rosa