Γράμμα προς Παροικιώτη (2)

Του Χρίστου Γεωργούση

Καλημέρα από την Παροικιά. Η αρίθμηση συχνά σημαίνει ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα. Ξυπνώ το πρωί και γράφουμε με τη γάτα μου εδώ, χωρίς προετοιμασία κι έτσι υπάρχουν λάθη και παραλείψεις. Έχω ακόμα μνήμη καλή, αλλά και τα αρχεία μου. Από την πολλή μου τάξη συχνά δεν βγάζω άκρη! Λέγαμε για τον παραλιακό δρόμο. Καλές είναι οι παρατηρήσεις και τα σχόλια, καμιά φορά καλύτερες από το γραφτό, δείχνουν ότι υπάρχει ακόμα χώρος για ελπίδα και κάτι καλύτερο. Aς δώσω αυτή τη φορά κάποιες σκέψεις συνεχίζοντας κι ευχαριστώντας όσους μετέχουν σ' αυτόν τον προβληματισμό. 

α) Με ένα γράμμα δεν περιμένει κανείς να αφήσουμε το αυτοκίνητο μακριά και να περπατήσουμε μέχρι τα καφενεία κάτω. Έχουμε πολύ κακομάθει!

β) Το περπάτημα είναι από τις καλύτερες ασκήσεις και μπορεί να γίνει πρόκληση για να μην φτάνουν εκατοντάδες τροχοφόρα σε όλο το μήκος του παραλιακού.

γ) Ο παραλιακός δρόμος δεν έχει απλά γεμίσει αυτοκίνητα και μηχανάκια, δίνει εικόνα μιας απαράδεκτης κατάστασης για νησί, μιας πληγωτικής αδιαφορίας, προδίδει αυτό που έχουμε γίνει. Ένας καλός σκηνοθέτης θα έδινε ιδέα της ψυχής μας των Παροικιωτών με εικόνες της ασύλληπτης ασχήμιας του παραλιακού δρόμου, της προδοσίας της φύσης και της αδιαφορίας. Ζούμε σε νησί και αποκλειστήκαμε μόνοι μας! "Χωρίς περίσκεψιν χωρίς λύπην χωρίς αιδώ μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έχτισαν τείχη" (!)

δ) Βεβαίως ένας γενναίος δήμος θα είχε πάρει μέτρα. Αλλά τα δημοτικά συμβούλια παίζουν με το λαϊκισμό, χαϊδεύοντας διαρκώς κι ενθαρρύνοντας τις ασχήμιες. 

ε) Να μην περιμένουμε τα μεγάλα έργα ώσπου να βελτιωθεί η κατάσταση του παραλιακού. Μηχανικοί κι αρχιτέκτονες μπορούν να δώσουν ιδέες για πρόσκαιρα βελτιωτικά έργα που δεν θα έχουν μεγάλο κόστος.

στ) Στα έργα αυτά πρέπει να διασφαλίζεται ο άνετος περίπατος χωρίς το φόβο των οχημάτων σε όλο το μήκος του δρόμου της παραλίας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα μέρος του χώρου που καταλαμβάνουν τα βράχια.

ζ) Η συνεννόηση με τους καταστηματάρχες και τους χώρους για τα τραπέζια τους είναι επιβεβλημένη, Θα χρειαστεί και αυτοί να δώσουν κάτι και να περιορίσουν τις υπερβολικές αξιώσεις τους.

η) Καμιά βελτίωση δεν πρόκειται να γίνει, αν όλος ο δρόμος αυτός δεν κηρυχτεί πεζόδρομος και δεν απομακρυνθούν οριστικά όλα τα αυτοκίνητα. Για τις τροφοδοσίες καταστημάτων μπορεί να δοθούν κάποιες ώρες. Αυτό με τις σημερινές συνθήκες μοιάζει ακατόρθωτο, δεν βρίσκεται άλλη οδός εξόδου (!) μπορεί όμως να σταματήσει οριστικά η στάθμευση στον παραλιακό δρόμο. 

θ) Στα προεκλογικά των υποψηφίων, η διαχείριση του νερού, η κατάσταση των παραλιών, ο περιφερειακός και ο παραλιακός θα μπουν στα προγράμματα των υποσχέσεων.Μπορεί να προκύψουν καλύτερες ιδέες.