ΠΑΟΚ – ΠΑΟ 4 – 0 ή… παοκ – παο ; - ;

Του Χόρχε Καιπαραπένθε

Τελικά αυτός ο τόπος, ρε μάγκα, δε σώζεται με τίποτα.

Καθόμανε, λοιπόν, εψές επί του καναπέος και περίμενα με περισσή όρεξη να δω την αλλαφουζέικη ομάδα να πίνει το πέος από την εκ της Πόλεως ομάδα του αλλοδαπέου εκ του βορά πόντιου πρόεδρου που δεν καταδέχτηκε να μιλήσει ούτε Ελληνικά στο μαρκούτσι του «ΟύΤΕ που ακούγεσαι». Αντί αυτού είδα το βάζελο να χάνει τη μια ευκαιρία πίσω απ’ την άλλη και μάλιστα τη μια καλύτερη απ’ την άλλη. Ευτυχώς που ο Κλαδιρίδης δεν είχε βάλει τεμπεσίρι στο παπούτσι του και κράτησε το ματς στο μηδέν.

Αυτός ο «τυπάκος», λοιπόν, αγαπημένοι συντοπίτες μου, είναι το πρώτο δείγμα της σαπίλας που μαστίζει την κοινωνία μας. Πρέπει, λοιπόν, κάποιος να πει σ’ αυτό το «αθλητικό» απολειφάδι  ότι καταρχήν δεν παίζει στον γαύρο που με κάθε φύσημα παίρνει σφύριγμα και εκτελεί πέναλτι και κατά δευτέρης ότι είναι αθλητής σε μια μεγάλη ομάδα και τον βλέπουν παιδιά που διαμορφώνουν χαρακτήρα, ο οποίος οφείλει να διέπεται από τα αθλητικά ιδεώδη. Αυτός ο «αθλητικός» ψήλος, λοιπόν, ξάπλωσε φαρδύς πλατύς στο χορτάρι του ασπρόμαυρου «ναού» διεκδικώντας, τη μια, πέναλτι για την ομάδα του και την άλλη, ακόμη χειρότερα, κόκκινη για τον αντίπαλό του. Ο διαιτητής φυσικά, στον κόσμο του, ούτε που του πέρασε από το μυαλό να τιμωρήσει τον αυνανιζόμενο παίχτη, τουλάχιστον με κάρτα. Καλό θα είναι, λοιπόν, ο ΟΥΖΟΥΝΙΔΗΣ που παρέδωσε μαθήματα ηθικής στους κάφρους που ασχολούνται με την ποδοσφαιρική φάμπρικα και απέδειξε ότι είναι προπονητής με βαριά αχαμνά, πρώτος απ’ όλους, να δείξει στο παιδαρέλι της λάσπης ότι πάνω απ’ όλα ένας αθλητής δεν μπορεί να είναι ανήθικος και ψεύτης.

Το ματσάκιον όμως είχε και συνέχεια. Εκεί που ο βάζελος είχε κάνει γιο γιο την άμυνα του δικεφάλου αλλά, δυστυχώς για αυτόν και ευτυχώς για τον Μπάοκ, έπαιζε τάκα τάκα (παλιά παιχνίδια που παίζαμε κάποτε εμείς οι παλαιοί) στην επιθετική του γραμμή, ο διαιτητής σφυρίζει ανύπαρκτο φάουλ έξω από την περιοχή του βάζελου το οποίο δε θα δινόταν ούτε στο γαύρο τις καλές εποχές του. Από το πουθενά, λοιπόν, ο διαφημιστής των αχαμνών του στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο έστησε το τόπι στο επίμαχο σημείο κι από ‘κει στα δίχτυα της πράσινης εστίας. Δε θα ασχοληθώ άλλο με το πρώτο ημίχρονο, το οποίο ήταν μαγική εικόνα και ανήκε ολοκληρωτικά στο βάζελο, προς μεγάλη μου έκπληξη και παρά τα όποια μικρά ή μεγάλα παρατράγουδα έγιναν τα οποία όλα ήταν εις βάρος της Αθηναϊκής ΠΑΕ.

Στο δεύτερο ημίχρονο όλα άλλαξαν. Ο δικέφαλος απλώθηκε σωστά μέσα στο γήπεδο και εξαφάνισε το βάζελο, όπως περίμενα ότι θα γίνει απ’ την αρχή του αγώνα. Βέβαια, το κόψε ράψε του ανεκδιήγητου διαιτητή συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο με αποκορύφωμα την ανύπαρκτη δεύτερη κίτρινη σε παίχτη του βάζελου που έγινε κόκκινη και τον έστειλε για ντους πριν την ώρα του.

Αυτό είναι το δεύτερο δείγμα της παθογένειας που μαστίζει τη χώρα μας εδώ και αιώνες. Ένας μικρόψυχος και ανήθικος διαιτητής ο οποίος υποκλίθηκε σκανδαλωδώς στην ανερχόμενη εκ του βορά δύναμη που εκφράζει ο αγοραστής του λιμανιού της συμπρωτεύουσας. Και βέβαια μη μου πει κανείς ότι ο «τρομερός Ιβάν» πρόλαβε να φτιάξει τη δική του παράγκα σε σχέση με τον Αλλαφούσκο, γιατί θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Απλά ο διαιτητάκος του χαμού εξέφρασε πλήρως τον ραγιαδισμό που μαστίζει τη φυλή μας.

Βέβαια το κλου της βραδιάς ήταν η συνέντευξη του «τρομερού Ιβάν» στο συνδρομητικό του «ΟύΤΕ που ακούγεσαι». Ο τύπος έκανε εμφάνιση ghostbusters με ολίγο από το «Ο αγών μου».

·         Εγώ θα καθαρίσω τη βρώμα και το άδικο από το Ελληνικό ποδόσφαιρο.

·         Εγώ θα υλοποιήσω τις υποσχέσεις μου.

·         Εγώ δεν ξεχνάω τι είπα και τι λέω.

·         Εγώ και η οικογένειά μου ζούμε με τον Μπάοκ.

·         Εμένα θα με βρίσκουν μπροστά τους.

 Όπα, ρε φίλε. Να προσέχουμε εμείς οι χαμουτζήδες να φοράμε το τσίγκινο σωβρακάκι μας μη μας πετύχεις πουθενά και δε θα έχουμε πού να τα κάνουμε.  Όλα τα φαντάσματα να μπουν στη σειρά να τα καθαρίσει ο «τρομερός Ιβάν». Τα ίδια μας έλεγε κάποτε και ο Οστόκαλης και δημιούργησε το κοκαλιστάν εν ριπή οφθαλμού.

Εδώ τριτώνει το κακό της νεοελληνικής ανεπάρκειας των πάντων. Αυτοί που μας διοικούν ή είναι φελλοί ή αδίστακτοι τσαρλατάνοι της δύναμης και του «γοήτρου». Να δούμε ποιοι είναι οι πέντε που διοικούν αυτή τη στιγμή το Ελληνικό ποδόσφαιρο:

1.       Ο Μαριδάκης το γαύρο. Ένας κολόχοντρος χρυσαυγήτης που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να ελέγξει το λιμάνι του Πειραιά, για να κάνει όσο πιο άνετα και πιο φθηνά τη δουλειά του.

2.       Ο Αλλαφούσκος το βάζελο. Ένας, και με το νόμο, από τους πιο βρώμικους και αδίστακτους πλοιοκτήτες της υφηλίου.

3.       Ο Σφιγγανίδης το νότιο δικέφαλο. Ο διάδοχος του πούρου με το μουστάκι. Ο βαρόνος του παράνομου εμπορίου των καυσίμων.

4.       Ο «τρομερός» Ιβάν το Μπάοκα. Ένας τύπος απ’ το πουθενά που βαστά όλη τη βόρειο Ελλάδα στο ένα χέρι, ύστερα από την αγορά του λιμανιού της.

5.       Η εθελόδουλη κυβέρνηση του Αλέκου Τσίμπα που ξεπούλησε ό,τι είχε και δεν είχε στο όνομα της εκλογής της.

Όλο το παραπάνω αποτελεί τον καθρέφτη ενός ειδώλου ανοχής που σχηματίζει τα πρόσωπά μας. Αυτό είναι το χάλι της Ελληνικής κοινωνίας, γέννημα ενός αδίστακτου καπιταλιστικού συστήματος το οποίο εξυπηρετείται από μια γερασμένη, πελατειακού τύπου αστική δημοκρατία.

Κι εμείς ως τα παραπάνω είδωλα προσκυνάμε σώβρακα και φανέλες, δίνοντας άφεση αμαρτιών σε όλους αυτούς τους αδίστακτους τσαρλατάνους στο όνομα ενός ανύπαρκτου φίλαθλου πνεύματος.