Που είναι η απάντησή σας ορέ "μπροστάρηδες";
Όλοι είδαμε από τον Έπαρχο της Πάρου τις απαντήσεις, σε ερωτήσεις του για το θέμα
των ανεμογεννητριών, από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και την Υπηρεσία
Πολιτικής Αεροπορίας. Πολύ ωραία διοικητικά εγγραφάκια στολισμένα με αποφάσεις
και πολλούς και διάφορους νόμους τα οποία ακυρώνουν, σε νομικό επίπεδο βέβαια,
την αγωνία μας για την παράδοση του τόπου μας στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Συμφέροντα
τα οποία, όπως γίνεται πάντα στις δυτικού τύπου καταναλωτικές κοινωνίες που
ζούμε ως «δυτικοευρωπαίοι πολίτες» δεύτερης και τρίτης ταχύτητας, πληρώνονται
αφειδώς από τις τσέπες μας, αφού, τελικώς, εμείς καταναλώνουμε. Βέβαια, κανείς
δε λέει ότι οι τεράστιες επιδοτήσεις, που δίνονται στο όνομα της «πράσινης
ενέργειας», βγαίνουν από τον κρατικό κορβανά και είναι χρήματα των πολιτών που,
όπως είπαμε, καταναλώνουν και βέβαια,
τελικά, εκ των προτέρων πληρώνουν.
Και
το οξύμωρο ποιο είναι εδώ; Ότι, ενώ οι πολίτες προπληρώνουν μια επένδυση για το
καλό του πλανήτη, συνεχίζουν, ακόμα και μετά την ολοκλήρωση της επένδυσης, να
σπαταλούν δισεκατομμύρια χωρίς κανένα απολύτως αντίκρισμα, ενώ παράλληλα
κάποιοι αετονύχηδες που ανέλαβαν επί πληρωμή να κάνουν τα έργα (βλέπε
εταιρείες) συμμετέχουν σε ένα πάρτι άνευ προηγουμένου με τις νόμιμες ευλογίες,
βέβαια, της αστικής δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς. Περί αυτού, λοιπόν,
πρόκειται, φίλοι πολίτες της Πάρου, και σ’ αυτό το επίπεδο χαράχθηκαν οι λέξεις
που σύνθεσαν τις απαντήσεις που μας έστειλαν οι αρμόδιοι. Βέβαια καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουμε εδώ ότι και οι ερωτήσεις που
θέσαμε στο ίδιο επίπεδο συντάχθηκαν. Όλα, λοιπόν, είναι νόμιμα άρα καλώς
καμωμένα. Το νόμιμο είναι και ηθικό, όπως έλεγε κι ένας νεοφιλελέρας φίλος των
περισσοτέρων από μας, πριν από μια δεκαετία περίπου.
Και
βέβαια το πιο ωραίο απ’ όλα είναι, όταν κάποιοι οικολογικονεοφιλελεύθεροι
προσπαθούν να μας πείσουν για τις κακές ανεμογεννήτριες των μεγάλων συμφερόντων
και για τις καλές ανεμογεννήτριες της
συμφωνίας των τοπικών φορέων. Αυτό το επιχείρημα μου θυμίζει τη διαμάχη της
γιαλούμπας και της σακούλας της παραλιακής και όχι μόνο.
Πού
πρέπει, λοιπόν, να πούμε όχι και σε ποιο επίπεδο πρέπει να δοθεί επί της ουσίας
ο αγώνας; Μήπως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πλέον ποιοι είναι οι νόμοι που
διέπουν τις ζωές μας, πόσο αντιλαϊκοί είναι, ποιοι τους ψηφίζουν, ποιες αρχές
είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή τους, ποια συμφέροντα εξυπηρετούν, από πού προέρχονται αυτοί που ηγούνται του
αγώνα μας, τι ψηφίζουν όλοι αυτοί και τι πολιτικές υποστηρίζουν, ποια
κανάλια βάλλουν εναντίον των δικαιωμάτων μας και τώρα και πάντα; Μήπως πρέπει
να συνειδητοποιήσουμε, επιτέλους, σε ποια μεριά του δρόμου πρέπει να σταθούμε; Μήπως τελικά το ρούχο του αγώνα, που
αναγκαστικά φόρεσαν κάποιοι, άρχισε ήδη να ξηλώνεται από τη φόδρα; Τη
βδομάδα που μας πέρασε συνήλθε η επιτροπή επικοινωνίας της επιτροπής αγώνα του
μπάρμπα Δήμου. Πήρε κάποια απόφαση για κάτι; Πέρα από τις σποραδικές φωνές
κάποιων, υπήρξε κάποια οργανωμένη δράση; Οι
θεσμικοί μπροστάρηδες εξέφρασαν κάποια άποψη απέναντι στη σπέκουλα της
περασμένης βδομάδας από το βοθροκάναλο που στηρίζει απροκάλυπτα τις πολιτικές
και τους πολιτικούς των κομμάτων τους; Διαμαρτυρήθηκαν πχ στο εσρ, γιατί
δεν υπήρχε κανένας αντίλογος απέναντι στα ψέματα που αράδιαζαν για μισή ώρα και
βάλε από την χρωστούμενη με 2,5 εκατομμύρια € άρα παράνομη συχνότητά τους; Μήπως
οφείλουμε τελικά να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο μιας
σάπιας αστικής δημοκρατίας πλήρως εκφυλισμένης; Δεν είναι ώρα να δούμε ότι όλα
αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο ενός χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος το
οποίο με εργαλείο την ελεύθερη αγορά ισοπεδώνει τις αξίες, δημιουργώντας
διαβόλους όπως το χρήμα, το κεφάλαιο, το κέρδος, στο όνομα των οποίων έχουμε
αποθέσει το δικαίωμά μας να λεγόμαστε άνθρωποι;
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου