Αχ καλέ ο πρίγκιπας...

Η δημοσιογραφία της "Τατιάνας", τώρα και στην Πάρο!
Πολιτικά αγράμματοι ή φιλοβασιλικοί;

Του Κώστα Δραγάτη

Ενθουσιασμένοι φαίνονται να είναι οι εκπρόσωποι μέρους του τοπικού τύπου της Πάρου με την παρουσία ενός μέλους της τέως βασιλικής οικογένειας στο νησί μας για τις ημέρες του Πάσχα.

Προβάλλουν την παρουσία του στο νησί μας σαν να είναι ένα πολύ σπουδαίο γεγονός πράγμα που προκαλεί εντύπωση, διότι, όπως είναι γνωστό, το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν έχει κανένα αξίωμα πια και το σπουδαιότερο είναι, ότι δεν διαδραματίζει κανένα απολύτως ρόλο στα ελληνικά πράγματα και μάλλον, δεν έχει καν τέτοιες φιλοδοξίες το ίδιο!!!

Έτσι, προκαλεί αλγεινή εντύπωση ότι τα συγκεκριμένα παριανά μέσα στις αναφορές τους που δημοσιεύονται αυτές τις ημέρες καταγράφουν με πολιτειακό τίτλο το συγκεκριμένο πρόσωπο μιλώντας για την παρουσία κάποιου Έλληνα "πρίγκιπα" στην Πάρο και άλλα, όπως ότι το τάδε χωριό ή το δείνα χωρίο του νησιού μας πήρε "πριγκιπικό χρώμα" στις θρησκευτικές ακολουθίες που τελέστηκαν εκεί, σαν να πήραν αυτά τα χωριά μία ανώτερη διάκριση, εξαιτίας της παρουσίας του "πρίγκιπα" εκεί!

Λες και δεν ήταν αρκετό και υπέρλαμπρο το "χρώμα" της χριστιανικής κατάνυξης μέσα στο ανοιξιάτικο κυκλαδίτικο τοπίο! 

Θυμίζουμε ότι το ζήτημα του πολιτεύματος έχει λήξει αμετάκλητα στην Ελλάδα από το 1974 με δημοψήφισμα και συνταγματική κατοχύρωση του αποτελέσματος κατά της βασιλείας.

Συνεπώς, δεν ισχύει κανένας τίτλος για κανένα μέλος της οικογένειας που αναγνωριζόταν προ του 1974 σαν βασιλική στην Ελλάδα. Γι' αυτό και δεν προσαγορεύεται από κανέναν δημοκρατικό πολίτη της χώρας και κανέναν εκπρόσωπο θεσμού της χώρας, οποιοσδήποτε άλλος Έλληνας του εσωτερικού ή του εξωτερικού με οποιονδήποτε τίτλο αξιώματος που ανήκει στο κατηργημένο πολίτευμα της βασιλείας.

Άλλωστε, κάτι τέτοιο, αν θα γινόταν αποδεκτό, θα υποβίβαζε τις Παριανές και τους Παριανούς, σε υπηκόους του "πρίγκιπα" και όχι ελεύθερους πολίτες της ελληνικής δημοκρατίας. 

Βεβαίως, η δημοκρατία που σεβόμαστε, αναγνωρίζει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε να είναι φιλοβασιλικός ή και υπήκοος, όσο και το καθήκον στους υπόλοιπους να προστατεύουν το πολίτευμα της από την δόλια υπονόμευση ή την απλή βλακεία ή και τα δύο.