Ωραίο το παραμύθι σας, κύριοι, αλλά έχει πολλές παρθένες και πολλά τρένα

Το διαβάσαμε και το ακούσαμε κι αυτό. «Λέμε ναι στα μέτρα αλλά όχι στις υπερβολές». Και διαβάσαμε και ακούσαμε και το άλλο, το πιο ωραίο. «Πολύ καλά έκανε ο πρωθυπουργός μας που άνοιξε την είσοδο του τουρισταριού». Δηλαδή όλο το χειμώνα που μας κλειδαμπάρωσε ο Μητσοκούκλης μέσα στα σπίτια μας υπήρχε κίνδυνος, ενώ τώρα δα, που οι συνθήκες δεν άλλαξαν διόλου, όλα καλά;  

Και εντάξει, ας αποδεχτούμε την αγωνία των idiot επιχειρηματιών που πασχίζουν για το παντεσπάνι τους να μας λένε «όχι στις υπερβολές», αλλά πώς θα διαφυλάξεις τη μεταδοτικότητα ενός αποδεδειγμένα φονικού υιού; Πώς θα καταλαγιάσεις το πάθος του νέου για ζωή; Πώς θα περιορίσεις το λίκνισμα ενός νεανικού κορμιού και τη γρήγορη ανάσα που παράγεται από το ρυθμό της εκκωφαντικής μουσικής που βγαίνει από τα ηχεία ενός ασφυκτικά γεμάτου μπιτσόμπαρου; Πώς θα περιορίσεις τη διάθεση του idiot για περισσότερο κέρδος, την ανάγκη του εργαζόμενου να πάει στην ώρα του, με το σαρδελοποιημένο λεωφορείο ή μετρό, στη δουλειά του; Μπλέκουμε λίγο τα κομμάτια της αλυσίδας,  αλλά τα πράγματα δεν είναι απλά.

Για να μπορέσουμε να βγούμε νικητές απ’ όλο αυτό που ήρθε να κάνει παρέα στην κρίση των μνημονίων, χρειάζεται παιδεία, προσωπική εσωτερική καλλιέργεια και ένα σύστημα αξιών που θα αναπτυχθεί πέρα από το κέρδος και το χρήμα. Πιστεύετε ότι στο σημερινό κόσμο υπάρχει κάποια απ’ αυτές τις προϋποθέσεις;  

Όταν ο υιός άρχισε να μας αλλάζει τα φώτα, δε γνωρίζαμε, ενώ οφείλαμε να γνωρίζουμε, τι ήταν αυτό που μας βρήκε. Όμως τώρα, έστω και καθυστερημένα, μάθαμε κι ακόμα μαθαίνουμε. 

·      Μάθαμε την αξία της δωρεάν παροχής δημόσιας υγείας σε όλους, γιατί όσα λεφτά και να ‘χεις όταν ο άστεγος κολλήσει τον ιό θα τον φας κι εσύ αξημέρωτα και με κλειστά μάτια τη στιγμή που θα του πετάς το δίφραγκο ένεκα της καλοσύνης σου.

·      Μάθαμε ότι, όταν ο ανασφάλιστος  εργάτης, που σου δουλεύει την φάμπρικα που έχεις στήσει, δεν έχει πρόσβαση στην παραπαίουσα Δημόσια Υγεία, που βαστά κλειστό το «Κέντρο ανθΥγεινής δευτέρας Παρουσίας» και κατέστρεψες εσύ, γιατί νομίζεις ότι είσαι παντοδύναμος εξαιτίας του «λίγου» χρήματος που διαθέτεις, πάλι θα τον φας, όταν θα του δίνεις τις εντολές σου.

·      Μάθαμε ότι η αλληλεγγύη είναι προαπαιτούμενο της ζωής.

·      Μάθαμε για την αξία της κρατικής δύναμης, η οποία οφείλει να στηρίζει τη ζωή του πολίτη χωρίς δεύτερες σκέψεις.

·      Μάθαμε ότι, ακόμα και τώρα, που όλα τα παραπάνω τα μάθαμε με τον κακό τρόπο, κάποιοι δυστυχώς δεν έμαθαν τίποτα.

Γιατί πώς αλλιώς να εκλάβουμε την απαίτηση κάποιων ξενοδόχων να μην ανακοινώνονται από ποιον τόπο είναι τα κρούσματα που μας κατακλύζουν; Αν διαβάσετε τις ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ, θα διαπιστώσετε ότι περίπου το 30% των κρουσμάτων οφείλονται σε ταξίδια από το εξωτερικό. Όλο το χειμώνα δεν υπήρχε κανένα επιβεβαιωμένο κρούσμα στο νησί. Με το που ανοίξανε οι πόρτες, όχι μόνο του εξωτερικού αλλά και του εσωτερικού, να τα πρώτα κρούσματα. Αν κάποια συνοδευτούν με θάνατο, τι θα πούμε; Με πόσους τουρίστες κοστολογείται στον τόπο μας η ανθρώπινη ζωή; 

Πείτε μας, λοιπόν, κύριοι της πολιτικής και επιστημονικής αρχής, πώς θα ιχνηλατήσετε ένα κρούσμα, αν δεν το ανακοινώσετε; Θα απαγάγετε τον κρουσματούχο και όσους συνάντησε στο δρόμο του, για να μη μαθευτεί και χαλάσει η μόστρα της «πρωτιάς» μας; Γιατί από θεωρίες του στυλ «πάνω απ’ όλα η ανθρώπινη ζωή» χορτάσαμε.

Soten Soteks