Το έξυπνο πουλί και οι συμπατριώτες μας

Του Χρίστου Γεωργούση

Είπαμε: 

Τα πολλά οδηγούν στα λίγα. 

Η Πάρος της δόξας του καλοκαιριού και των συνεχών επαινετικών και δοξαστικών αναρτήσεων και λαβάρων εγκαταλείπεται σχεδόν όλη τις ημέρες των Χριστουγέννων και πολλοί περνούν δύσκολα και μερικοί πράγμα απίστευτο (!) κινδυνεύουν. 

Με κλειστά τα πάντα, με ερήμωση των υπηρεσιών, με το Κέντρο Υγείας σε εγκατάλειψη, πολλοί της ανάγκης και των αδυσώπητων της ζωής περνούν πολύ εύκολα προς τον έσχατο κίνδυνο. 

Δεν θέλει και πολύ να πάμε στο άλλο άκρο, καθώς φεύγουμε κακήν κακώς για τις διακοπές μας στα εξωτερικά και τα εσωτερικά και αφήνουμε ελάχιστους να φυλάνε σκοπιά. Έτσι και το έπαιρναν χαμπάρι οι Τούρκοι ή άλλοι της έχθρας θα έρχονταν ήσυχα ήσυχα και θα έστηναν τα νοικοκυριά τους εδώ στο δοξασμένο νησί, όπου περιμένουμε τον από μηχανής θεό καμιά φορά (το ελικόπτερο) να μας σώσει. 

Ποιος είπε για οργάνωση, για ασφάλεια και άλλα που διέπουν τις κοινωνίες με τάξη και ανθρωπιά; Να προσέχουν οι μένοντες, οι μη εγκαταλείποντες, να μην πάθουν ατύχημα αυτές τις μέρες. Να μην αρρωστήσουν, να έχουν την τύχη με το μέρος τους. Στο κάτω κάτω θα προχωρήσει η τεχνολογία και οι έχοντες ανάγκη θα εξακτινώνονται πηγαίνοντας με ακτίνες και κάνοντας εξετάσεις και επεμβάσεις μέχρι την Αμερική και πιο πέρα. 

Σχήμα οξύμωρο μάς το έλεγαν οι φιλόλογοι στη λογοτεχνία, αυτόν τον έρωτα με τις αντιφάσεις, να έχουμε άνεση με τον τουρισμό, να αυξάνουμε τα ενοίκια, να θέλουμε κι άλλα και πιο πολλά και στο τέλος να την παθαίνουμε βρίσκοντας κλειστά τα πάντα, απόδειξη ότι ούτε το χρήμα και οι ποσότητες ανοίγουν πάντα όλες τις πόρτες. 

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται και οι πατριώτες μας να προσέξουν και αυτό και άλλα θέματα να μην πιαστούν από τη μύτη αν δεν πιάστηκαν ακόμα χάνοντας λιγάκι ανθρωπιά. Να το συζητήσει το θέμα το δημοτικό συμβούλιο να δει τι περνά απ' το χέρι του να κάνει προκειμένου να μην ερχόμαστε τόσο κοντά με τον κίνδυνο από απρόβλεπτα γεγονότα μέρες εορτών. Να δει και τι άλλες συνέπειες μπορεί να ΄χουν ορισμένα πράγματα που τα νομίζουμε κλειδί για τον παράδεισο και γίνονται κλειδί για την κόλαση