Αναπληρωτές εκπαιδευτικοί: Οι σύγχρονοι νομάδες

Του Χρίστου Γεωργούση

Σε μια δυναμική συγκέντρωση στο Σπίτι του Δασκάλου χτες, 10 Δεκεμβρίου, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί Πάρου - Αντιπάρου μίλησαν για τα προβλήματά τους και αποφάσισαν να διεκδικήσουν καταβολή επιδόματος στέγασης ή δωρεάν παροχή καταλύματος διαμονής. 

Την πρωτοβουλία της συγκέντρωσης και των περαιτέρω κινήσεων ανέλαβε η Πρωτοβουλία Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών Πάρου-Αντιπάρου. Σε έγγραφο που μοίρασε η Πρωτοβουλία αυτή τονίζονται μεταξύ άλλων τα εξής: 

·      Κάθε νέα σχολική χρονιά η αγωνία, το άγχος και η ανασφάλεια των αναπληρωτών εκπαιδευτικών κορυφώνεται. 

·      Με την ανακοίνωση των προσλήψεων καλούμαστε σε περιορισμένο χρόνο να παρουσιαστούμε στις αντίστοιχες διευθύνσεις, περιμένοντας μετέπειτα την τοποθέτησή μας. 

·      Αναγκασμένοι επομένως σε ένα νομαδικό τρόπο ζωής, με μια βαλίτσα στο χέρι, ως απολυμένοι της προηγούμενης χρονιάς, από κάθε γωνιά της χώρας, ξεκινάμε πάλι από την αρχή, έχοντας ως πρώτο μέλημα την εύρεση στέγης. 

·      Στις Κυκλάδες λόγω της έντονης τουριστικοποίησης, η εύρεση αξιοπρεπούς κατοικίας καθίσταται από δύσκολη έως ανέφικτη. 

·      Δεν είναι μόνο η Μύκονος και η Σαντορίνη. 

·      Όλοι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα σε όλα τα νησιά του νομού.

Μπροστά σ' αυτήν την πραγματικότητα οργανωνόμαστε και διεκδικούμε το αυτονόητο, να εφαρμόσει ο Δήμος Πάρου το άρθρο 349 του νόμου 4512/2018 όπως έχει γίνει στους Δήμους Μυκόνου, Μήλου, Νάξου και Σαντορίνης.

Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο, η ΟΛΜΕ, Ο Σύλλογος Καλλιέρος των δασκάλων, ο Σύλλογος Εργαζομένων του Δήμου, οι Σύλλογοι όλοι και των Γονέων, οι πολίτες του νησιού, πρέπει να δουν σε τι κατάσταση έχουν περιέλθει οι δάσκαλοι των παιδιών μας. Να βρουν τρόπους όχι μόνο να προωθήσουν τα συγκεκριμένα αιτήματα, αλλά και να πιέσουν το Υπουργείο ώστε να λυθεί αυτό το μέγα πρόβλημα. Και να σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς "των νομάδων εκπαιδευτικών με τη βαλίτσα στο χέρι!".

Σημείωμα εκ της "αγκιδός"

Προς ενημέρωσή σας Δάσκαλε αναφέρουμε τούτο                                                           " https://agkida.blogspot.com/2019/11/blog-post_8.html".

Η Συλλογική συνείδηση για 40 χρόνια υπέστη ολοκληρωτικό ξήλωμα από τον καταναλωτικό τρόπο ζωής που υιοθετήσαμε. Αποτέλεσμα της απώλειας της Συλλογικής Συνείδησης ήταν η απώλεια συλλογικής μνήμης και τελικά η πλήρης κατάρρευση της πολιτικής συνείδησης. Επειδή όλα αυτά χρειάζονται πολύ δουλειά για να ξανακερδιστούν, καλό θα είναι ειδικότερα οι νέοι να το προσπαθήσουν...