Για το σχολείο και τους δασκάλους

αλλά και τους γονείς και όλους που ενδιαφέρονται

Του Χρίστου Γεωργούση

Περί των αρίστων

Συχνά συζητούμε, φλυαρούμε και άκρη δεν βγάζουμε και συχνά επίσης γυρίζουμε πίσω σε δοκιμασμένες σκέψεις συντήρησης. 

Πολύς λόγος έγινε για τους αρίστους μαθητές των σχολείων και αντί να οδηγηθούμε σε βαθύτερες σκέψεις, σχηματίσαμε πάλι μια ομάδα με το Ναι και άλλη με το Όχι, σαν να μην υπάρχουν άλλες ενδιάμεσες. 

Το ελληνικό σχολείο, το ξέρουμε, είναι της μιας διάστασης κι ας πήγε ο κόσμος στις 4 διαστάσεις με τον Αϊ νστάιν και στις 26 με τη θεωρία των χορδών. Εμείς μένουμε εκεί σταθερά και αμετακίνητα. 

Άριστος μαθητής είναι εκείνος που γράφει καλά και παίρνει άριστα. Στο σχολείο υπάρχει μια και μόνη πραγματικότητα. Γράψε καλά! Μια και μόνη διάσταση! Αυτός που μιλά καλά δεν μετράει τόσο, αν δεν το αποδείξει στο γραπτό λόγο. Δεν υπολογίζεται ο τραγουδιστής, ο μουσικός, ο έχων ταλέντο ζωγραφικής, γλυπτικής. Δεν μετρά ο αθλητής, ο ηθοποιός. Η φαντασία, η ευαισθησία, η ζωτικότητα δεν παίζουν κανένα ρόλο. Ούτε η ικανότητα συλλογικότητας, οι ηγετικές αρετές των παιδιών. Κανείς δεν νοιάζεται να σημειώσει. Δίνεται μια εικόνα με αριθμούς κι αυτό είναι όλο. "Ο γιος σας έγραψε τόσο στη φυσική, τόσο στη χημεία, τόσο στη γεωγραφία" έλεγε ένας συνάδελφος στους γονείς, σαν να ήταν αυτό το καίριο και το αποφασιστικό! 

Η θεωρία λοιπόν περί των αρίστων πρέπει να αλλάξει. Αν καλλιεργούμε την ενότητα των παιδιών, τη συλλογικότητα, θα πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα τις διακρίσεις και τον ανταγωνισμό. 

Κάθε φορά που μοιράζαμε βαθμούς στο σχολείο είχα την εντύπωση ότι μετατρέπαμε το χώρο αυτό σε αγορά! 

Αν λοιπόν πρόκειται να επιλέξουμε κάποιον μαθητή για τη σημαία του σχολείου ο καλύτερος τρόπος είναι να τους θεωρήσουμε όλους ικανούς και όχι τον έναν και μοναδικό και να κάνουμε κλήρωση! Αφήνω τώρα ότι δεν πρέπει να το παρακάνουμε με σημαίες κι επιδείξεις και παρελάσεις γιατί το σχολείο δεν είναι λόχος, ούτε τάγμα. 

Στις 1 Οκτωβρίου του 1976 η γυμνασιάρχης μάς είπε: "Να αρχίσετε τις δοκιμαστικές παρελάσεις από αύριο". Ο επιθεωρητής όταν ήρθε είδε ότι ένα μήνα δεν έγραψα τίποτα στο βιβλίο ύλης για τη γεωγραφία και μού είπε:" Τι κάνατε ένα μήνα;" "Δοκιμαστική παρέλαση" τού είπα!

Η εικόνα της δημοσίευσης είναι επιλογή της "αγκίδας".-