Αθάνατο Ελληνικό δημόσιο; Κούνια που σας κούναγε...

Του Αντουάν Παρίνι

 

Είμαι τρία χρόνια και τρεις μήνες φευγάτος απ τις ρίζες μου και περισσότερες φορές έχω πάει στη γαμωεφορία στο Μόναχο, παρά στην Ελλάδα όλη μου τη ζωή. Το τελευταίο τρίμηνο μου χουν σπάσει τα αρχίδια τα άψυχα ρομπότ της Μέρκελ. Ένα κωλόχαρτο περιμένω για να το πάω για σφραγίδα Χάγης και έχουμε και λέμε: την πρώτη φορά που μου το στείλανε πάω για σφραγίδα και μου λένε αδύνατον γιατί δεν έχουν γράψει ολογράφως τα ονόματά τους οι υπογράφοντες. Το αυτονόητο δηλαδή. Το πάω στην εφορία, τους λέω τιναφτορε και το αφήνω προς διευθέτηση. Μου το στέλνουν πάλι και πάω σήμερα, άρρωστος με αντιβίωση και συμπαντικά απωθημένα στην ψυχή για τη γαμημένη τη σφραγίδα και μου λένε αδύνατον γιατί ο εφοριακός έπρεπε να χει βάλει σφραγίδα εκεί που ενώνονται οι σελίδες. Τους λέω είστε σοβαροί; Και πάω πάλι στο μπουρδέλο της εφορίας. Το αφήνω πάλι και περιμένω να μου το στείλουν για να πα να πάρω τη σφραγίδα. Κι αν κι αυτή τη φορά γίνει κι άλλη μαλακία θα μπουκάρω μ έναν κουβά σκατά και θα τους τα λούσω. Όπως επίσης και κάθε ραγιαδορωμιό που εκθειάζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί τη γερμανική πειθαρχία και το δημόσιο σύστημα. Το μουνί που σας πέταγε μαλάκηδες...Στην ρημαγμένη αποικία που λέγεται- χατιρικά - Ελλάδα ΑΥΤΑ ΔΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΡΕ...