Ε...Ε...Έρχεται...

Του Αντουάν Παρίνις

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Στο σημείο αυτό να πούμε ότι ο Γιωργάκης ο Παπαντρέους του 2018, ο λεγόμενος και Τζέφρυς Μαργαρίτης, είναι ένα εντελώς άλλο προσώπατο, δίχως το μύστακα τον σοσιαληστρικό, από τον Γιωργάκη τον Παπαντρέα του 2010, που έβαλε την Ελλάδα στο νεκροκρέβατο και μας πήρε ο διάολας έκτοτε, με αποκορύφωμα την μη πρόκριση της εθνικής Ελλάδος στο μουντιάλ της Ρωσίας, που αρχινάει σε κάνα διμηνάκι, αλλά δε θα γίνει, γιατί θα γίνει πόλεμος μαντάμ. Είναι ένα εντελώς άλλο προσώπατο, αυτή η απαράμιλλη καθυστερημένη ράτσα πιθηκοειδούς, εντελώς διαφορετικό, γι' αυτό και τυγχάνει απαρατήρητος, ζει, ευημερεί, έχει στο πετσάκι του πρόταση ΣΟΚ για τη σωτηρία της χώρας, αγορεύει από του βλήματος και να δεις που θα ξανακυβερνήσει στο μέλλον κι όποιος θέλει στοιχηματάκι ογδομήκοντα γιούρα - για το καλό.

Ειδαλλιώς, θα του γαμούσε τα εξαπτέρυγα ο μαινόμενος- δικαίως- ελληνικός λαός, αυτός ο θυμόσοφος με την αειθαλή την ευθυκρισία του, που μπορεί μεν να ξεχωρίζει κατά πόσα χιλιοστά οφσάιντ ήταν το γκολ στην Τούμπα, κάνοντας μάλιστα και διατριβή επί του θέματος, με χριστοπαναγίες, τζατζίκι και στύση 66,7 % επί 2'', ωστόσο δεν μπορεί ( ή δεν θέλει γιατί δε μπορεί να θέλει να μπορεί και δε γαμείς ψηλά καπέλα) να ξεχωρίσει, να απομονώσει και να φερμάρει τους χλεχλέδες απογόνους των γερμανοτσολιάδων που του έχουν καταστρέψει τη ζωή.

Γιατί είναι μαλάκας, μαντάμ.  Και μη μπαραξηγείσαι… Εχτός από σένανε...

Με αγάπη, Αγλέορας