Η συζήτηση για τις Ανεμογεννήτριες συνεχίζεται...

https://youtu.be/maDevWcd_RA

Του Γιώργου Ανδρεάδη

Παρακολουθώντας το παραπάνω βίντεο, για άλλη μια φορά, κατέληξα σε πολύ συγκεκριμένα συμπεράσματα καθώς επίσης και στο ότι η συζήτηση που κάνουμε για τις ΑΠΕ είναι τοποθετημένη σε λάθος βάση.

Ο ήλιος, ο αέρας και το νερό είναι όντως τρία στοιχεία της φύσης τα οποία από τη "φύση" τους είναι ελεύθερα. Αυτή η ελευθερία, λοιπόν, τουλάχιστον στις παρούσες συνθήκες που διανύουμε, είναι πολύ δύσκολο να τιθασευτεί, αφού ο ήλιος δεν υπάρχει στον ουρανό μόνιμα, ο αέρας δεν έχει συνεχώς την ίδια ένταση και το νερό δεν βρίσκεται πάντα εκεί που το θέλουμε. Από την άλλη, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, παρουσιαζόμαστε αδύναμοι στο να αποθηκεύσουμε την όποια ενέργεια μπορεί να παραχθεί, όταν και όποτε οι ΑΠΕ λειτουργήσουν, ώστε να τη χρησιμοποιήσουμε ακόμα κι όταν οι ευνοϊκές για παραγωγή της ενέργειας συνθήκες εκλείψουν. Σ' αυτό το κομμάτι, λοιπόν, είναι εύκολα κατανοητό ότι η δυνατότητα παρέμβασης του ανθρώπου στη φύση είναι μικρή. Η φύση είναι αυτή που καθορίζει το παιχνίδι είτε το θέλουμε είτε όχι.

Το παραπάνω βίντεο όμως κάνει και μια ακόμα πολύ συγκεκριμένη αναφορά. Ενώ παραδέχεται επί της ουσίας ότι οι ΑΠΕ, τελικά, παράγουν πράσινη και καθαρή ενέργεια, αυτή είναι ασύμφορη οικονομικά. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο παρουσιαστής "τίποτα δεν είναι δωρεάν". Ξέρετε όμως κάτι; Το τι είναι δωρεάν και τι όχι, το τι είναι ακριβό ή φθηνό δεν το καθορίζει η φύση. Εδώ ο απόλυτος κυρίαρχος είναι ο άνθρωπος και εδώ είναι που ξεκινά το παιχνίδι της υποκρισίας της σημερινής κοινωνίας. Από τη μία αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητα της άμεσης βοήθειας για έναν πλανήτη που βρίσκεται σε κίνδυνο αλλά από την άλλη είναι ακριβή η διάσωσή του. Από τη μία η ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό και από την άλλη ένας καρκινοπαθής πεθαίνει, γιατί δεν μπορεί να αγοράσει τα ακριβά φάρμακά του. Αυτή, λοιπόν, είναι η υποκριτική κοινωνία μας και σ' αυτή τη βάση μιλάμε και αναπτύσσουμε τις αντιθέσεις μας. Από τη μια μεριά στο ζύγι βάζουμε τη σωτηρία του πλανήτη και από την άλλη το χρήμα. Από τη μία βάζουμε τη ζωή και από την άλλη το κέρδος. Και, ω του θαύματος, το ζύγι γέρνει προς τη μεριά του χρήματος. Όσο, λοιπόν, ζούμε μέσα στο μικρόκοσμό μας προσαρμοσμένοι σε ένα υποκριτικό πολιτικό σύστημα στο οποίο κυριαρχεί το χρήμα και το κέρδος σε σχέση με τη ζωή και το μέλλον δεν έχουμε καμία ελπίδα για τίποτα. Όσο ο άνθρωπος, μέσα σε ένα σαθρό καπιταλιστικό σύστημα, που έχει φτάσει στα όριά του, προσπαθεί, εν έτει 2017, να δαγκώσει τον συνάνθρωπό του όχι για να επιβιώσει αλλά για να ικανοποιήσει την ματαιόδοξη ύπαρξή του, αναζητώντας εξουσία παντός τύπου, τόσο περισσότερο θα βυθιζόμαστε στην άβυσσο της αηδίας και του εμετού. 

Η συζήτηση για τις Α/Γ είναι κατεξοχήν θέμα πολιτικό. Σε όλες τις συζητήσεις μας πρέπει να είναι κυρίαρχο αυτό. Η ενέργεια όπως και η ζωή είναι ένα δώρο από τη φύση προς τον άνθρωπο και ως τέτοιο είναι ανεκτίμητο και αχρήματο. Αυτό είναι πολιτικό επιχείρημα στη βάση του οποίου πρέπει να κτίσουμε τη συνείδηση που οφείλουμε να έχουμε απέναντι όχι μόνο στην ταξική κοινωνία μας αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο που μας περιβάλλει.