«Πάω να του ρίξω ένα αιδοίο και έρχομαι»

Δυστυχώς, σήμερα η Ελληνική κοινωνία, όσο κι αν θέλουμε να το παίζουμε απελευθερωμένοι και εξελιγμένοι, είναι και σεξιστική και ρατσιστική. Όχι στο σύνολό της αλλά σε μεγάλο ποσοστό. Θέλουμε πχ τον τουρίστα υιοθετώντας δουλοπρεπείς συμπεριφορές απέναντί του, για να τον αρμέξουμε οικονομικά, αλλά είμαστε σφόδρα αντίθετοι με τους οικονομικούς μετανάστες και τους πρόσφυγες, τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι Έλληνες, ακόμα και σήμερα, μεταναστεύουν κατά χιλιάδες στο εξωτερικό. Βάζουμε τις φωνές, και ορθώς βέβαια, για τις ανεμογεννήτριες που θέλουν οι κακοί καπιταλιστές να καρφώσουν στο όμορφο νησάκι μας, καταστρέφοντας την παραδοσιακή αισθητική του, αλλά φυσικά δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να καταστρέψουμε εμείς οι καλοί τουριστολάγνοι το νησί μας, για τους ίδιους με τους καπιτάλες λόγους,  κτίζοντας όπου λάχει το οτιδήποτε ή τοποθετώντας γιαλούμπες και πλαστικούρες έξω από τα μαγαζιά μας φόρα παρτίδα ή στήνοντας ομπρελίνες και ξαπλώστρες απ’ άκρη σ’ άκρη στις παραλίες. Άσχετο; Εντάξει, θα τα πούμε για αυτά απ’ αλλού…   

Σήμερα θα μιλήσουμε, όσο φυσικά μας επιτρέπει ένα μικρό κείμενο, για τη σεξιστική συμπεριφορά της κοινωνίας μας απέναντι στη γυναίκα, μια και πρόσφατα ήταν και η γιορτή της.

Μην κοιτάτε, λοιπόν, που κάποιοι εξευγενισμένοι άνθρωποι, σαν κι εμάς, το παίζουν υπεράνω των θηλυκών, όταν αυτά μετατρέπουν το μάτι μας σε εκκρεμές με το κούνημα των γλουτών ή με το σταυροπόδι της κοντής ή μακριάς φούστας ή με το βαθύ ντεκολτέ. Βλέπετε τα παραδείγματα που χρησιμοποιώ ακόμα κι εγώ, ο προοδευτικά εξελεγμένος, είναι άκρως σεξιστικού περιεχομένου. Βέβαια, θέλω να σημειώσω φευγαλέα ότι η σεξιστική κοινωνία εκφράζεται ως τέτοια γενικώς και όχι, μόνο, ειδικώς. Θα σας αναφέρω ένα απλούστατο παράδειγμα από την καθημερινότητά μας, για να υποστηρίξω την αξία του κειμένου ως ρεαλιστικό είδωλο της ελαττωματικής πραγματικότητας που ζούμε. Θα χρησιμοποιήσω μια φράση που μονολογούμε κάποιοι από μας, ακόμα και μπροστά στον καθρέφτη μας, όταν επιχειρούμε την αυτοκριτική μας.  

«Άντε συνουσιάσου». Θα επιχειρήσω να δώσω μια πιθανή εξήγηση του νοήματος που κρύβει η φράση αυτή μέσα της την οποία σαφώς, επειδή είναι υποκειμενικά εκφρασμένη, μπορείτε να αμφισβητήσετε. Λέγοντας, λοιπόν, την παραπάνω φράση σε κάποιον, καταρχάς υποβιβάζοντας συνειδητά ή ασυνείδητα την επικοινωνία σε επίπεδο λιμενοβραχίονα, επιχειρούμε να προσδώσουμε σ’ αυτήν σεξιστικό περιεχόμενο. Στη συνέχεια και απολύτως συνειδητά, αυτή τη φορά, ο εκφραστής της παραπάνω ατάκας επιχειρεί να μειώσει τον αντιπαρατιθέμενο στέλνοντάς τον να βιώσει παθητικά, αφού πρόκειται για βρισιά, αυτό που εννοεί.

Εδώ ανοίγω μια παρένθεση για να σημειώσω το εξής: Στη φύση η συνουσία παρουσιάζεται σχεδόν με απόλυτο τρόπο ως η εικόνα της επιβολής του αρσενικού πάνω στο θηλυκό.

Κλείνοντας την παρένθεση, αν αυτή την εικόνα την αποστειρώσουμε από οτιδήποτε άλλο, εκείνο που μένει ξεκάθαρο είναι η ανάδειξη της μυϊκής δύναμης του αρσενικού στην οποία μοιραία υποτάσσεται το αδύναμο θηλυκό. Αν αυτή την σκοπίμως αφαιρετική εικόνα την μεταφέρουμε και την επιβάλουμε μονοδιάστατα με διάφορους κοινωνικοποιητικούς (οικογένεια, σχολείο, παρέες, εκκλησία κ.λπ.) μηχανισμούς στον άνθρωπο, χειραγωγούμε την ερωτική επικοινωνία του ζευγαριού προσδίδοντας σ’ αυτή σεξιστικό περιεχόμενο. Όλο αυτό υποβιβάζει το θηλυκό άμεσα στη θέση του κατακτημένου, του παραδομένου και ενίοτε του εξαθλιωμένου και δημιουργεί συνειρμούς οι οποίοι μεταφέρονται με την εν λόγω ατάκα στον υποδεέστερο πλέον συνομιλητή μας.

Αυτό, κατά την άποψή μου, είναι ένα κλασικό παράδειγμα που καταδεικνύει τη σεξιστική συμπεριφορά μας απέναντι στα πράγματα η οποία πηγάζει από την ψευδεπίγραφη εικόνα που έχουμε ως αρσενικά για τη γυναίκα. Το χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι σήμερα, πολύ περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν, η ίδια βρισιά ξεστομίζεται και από γυναικεία στόματα με την ίδια ακριβώς σημασία, γεγονός που αποδεικνύει την ακόμη μεγαλύτερη σεξιστική διάβρωση που έχουμε υποστεί.   

Βέβαια ουδείς σκέφτεται ότι σχεδόν με απόλυτο τρόπο το θηλυκό προκαλεί το αρσενικό οδηγώντας το στην ψευδαίσθηση της μυϊκής υπεροχής, αφού παίξει με υπέροχο τρόπο το παιχνίδι της φύσης με στόχο τη χαρά της ηδονής την οποία απολαμβάνει το ίδιο ή και περισσότερο από το αρσενικό, αφού επιστημονικά έχει αποδειχθεί ότι ο γυναικείος οργασμός διαρκεί πολλαπλάσια περισσότερο χρόνο από τον ανδρικό και ότι η κατασκευή των ερωτικών οργάνων της γυναίκας της επιτρέπουν να απολαμβάνει ποικιλία ερωτικών δρόμων προς την κορύφωση. Έτσι, λοιπόν, αγνοώντας επιδεικτικά όλα τα παραπάνω η κοινωνία μας υποβιβάζει τη γυναίκα ερωτικά, αποσιωπώντας την ηδονή που απολαμβάνει και με το παραπάνω, από την όποια προσφορά του αρσενικού, και την αντιμετωπίζει σεξιστικά σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.  

Για μένα, λοιπόν, χαριτολογώντας, η ισορροπία με στόχο την εξαφάνιση της σεξιστικής συμπεριφοράς θα αρχίσει να αποκαθίσταται, όταν οι γυναίκες εννοήσουν με απόλυτο τρόπο σε συζητήσεις και κοινωνικά σχόλια την εξής φράση: «Πάω να του ρίξω ένα αιδοίο και έρχομαι».-

Αριστοφάνειος Επάκτιος