Λίγα λόγια για προτεραιότητες.

Το τελευταίο διάστημα στο νησί μας έχουν "ανοίξει" πολλές συζητήσεις για διάφορα θέματα. Έτσι συζητήθηκε το master plan που αφορά το λιμάνι και ό,τι άλλο εξαρτάται απ’ αυτό, συζητήθηκε η δημιουργία κλειστού γυμναστηρίου στην Παροικιά, συναντήθηκε και πάλι, μετά από καιρό, το ελεύθερο βήμα, και φυσικά πάντα, εδώ και δυόμιση χρόνια, στην ημερήσια διάταξη της σκέψης του Δημάρχου είναι το αεροδρόμιο του οποίου η ολοκλήρωση στοχεύει στην αύξηση εισροής τουριστών στο νησί.

Αυτός είναι ένας στόχος που έχει να κάνει με την αύξηση της ποσότητας των τουριστών, η οποία βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη ενίσχυση της ποιότητας του προσφερόμενου προϊόντος και για αυτό ουδείς από τους μετέχοντες στο συγκεκριμένο νταραβέρι νοιάζεται.  

Ο τουρισμός της Πάρου είναι μόνιμα προσδιορισμένος στην εποχιακή αξιοποίηση του καλοκαιριού και της αρπαχτής. Έτσι, λοιπόν, αν στραβοπέσει απ’ το Θεό ένα αστροπελέκι, παύουμε να έχουμε ρεύμα και, αν ανοίξουν πέντε βρύσες το καλοκαίρι, παύουμε να έχουμε νερό. Όταν, με το καλό, καταφθάνουν τα καράβια το καλοκαίρι, τη διαδρομή Γερμανικά - διασταύρωση Γκίκα την κάνεις, αν είσαι τυχερός, σε 45 λεπτά. Το μεγαλύτερο κομμάτι των ελεύθερων, για τους πολίτες, παραλιών νοικιάζεται και οι πλατείες και τα πεζοδρόμια μετατρέπονται σε απέραντα πάρκινγκ ενοικιαζόμενων μηχανών και αυτοκινήτων. Το Κέντρο Υγείας έχει τα γνωστά χάλια του, οι βάρδιες του ΕΚΑΒ εκτελούνται μόνο στα καλοκαιρινά χαρτιά του διοικητή του και της διευθύντριάς του (θυμάστε το Δημοτικό Συμβούλιο το καλοκαίρι που μας πέρασε, όπου μας φλομώσανε στο παραμύθι). Στους εκπαιδευτικούς που μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μας νοικιάζουμε δωμάτια της κακιάς συμφοράς από 250 € και πάνω, χωρίς φυσικά θέρμανση και μόνωση και με την προϋπόθεση το καλοκαίρι και πολλές φορές ακόμα και το Πάσχα να ξεσπιτώνονται, για να μπορούν οι ιδιοκτήτες να τα ξανανοικιάσουν στους νεοφερμένους τουρίστες. Αρχαιολογικοί χώροι, όπως πχ τα αρχαία λατομεία, παραμένουν στο σκοτάδι και το αγροκήπιο, ένας χώρος 20 περίπου στρεμμάτων μέσα στην πόλη, παραμένει αναξιοποίητο παρά τις τεράστιες προσπάθειες και την πολλή δουλειά που έχουν κάνει κάποιοι για αυτό. Όλα τα παραπάνω είναι αποτελέσματα του κακώς εννοούμενου τουρισμού και της πολύ κακής νοοτροπίας που δημιουργεί η κατάκτηση του εύκολου χρήματος από τις καλοκαιρινές αρπαχτές.  

Κατά τα άλλα ο διάδρομος αποπροσγείωσης του αεροδρομίου μάκρυνε και τώρα μπορεί να υποδεχθεί αεροπλάνα με τετραπλάσιο αριθμό επιβατών και το λιμάνι της Πάρου έχει γίνει συγκοινωνιακός κόμβος, αφού περνάνε απ’ αυτό κατά την καλοκαιρινή περίοδο 35 καράβια τη μέρα. Βέβαια, δε μας είπε κανείς τι γίνεται με την επίγεια φιλοξενία των επιβατών, τόσο του αέρα όσο και της θαλάσσης, στους χώρους που στοιβάζονται για να χρησιμοποιήσουν αυτά τα μέσα συγκοινωνίας, οι οποίοι δεν πληρούν καμία σύγχρονη προϋπόθεση σοβαρής φιλοξενίας.

Θα ήθελα, λοιπόν, στο πλαίσιο των συζητήσεων που άνοιξαν, να πω κι εγώ, ως πολίτης, την άποψή μου για τις προτεραιότητες που τίθενται. Από την πρώτη στιγμή που ήρθα στο νησί, εδώ και δυόμιση χρόνια, διαπίστωσα με ευκολία το τεράστιο κενό που υπάρχει στο θέμα της δημόσιας υγείας. Έκτοτε ασχολήθηκα με το θέμα από διάφορες θέσεις. Συμμετείχα σε πολλές συζητήσεις, άκουσα πολλά από ειδικούς και μη, έγραψα άρθρα, προσπάθησα πάμπολλες φορές να αναδείξω το θέμα μέσα από το σύλλογο εργαζομένων και πρόσφατα ασχολούμαι με το θέμα υπηρεσιακά, αφού πλέον είμαι τοποθετημένος στο τμήμα μέριμνας του Δήμου. Για μένα, λοιπόν, το θέμα της δημόσιας υγείας είναι μακράν το πρώτο θέμα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία συνολικά. Από τους πρώτους θεσμούς του τόπου μέχρι τον τελευταίο πολίτη. Όταν, λοιπόν, είδα κορυφαίους θεσμικούς παράγοντες του τόπου να έχουν ως κεντρικό πολιτικό στόχο κάτι διαφορετικό από την υγεία, υπέστην ένα σοκ. Όταν αντιλήφθηκα ότι ένας από τους λόγους που εξέπνευσε το κίνημα για την υγεία ήταν η έναρξη της τουριστικής περιόδου και η οπορτουνιστική διάθεση κάποιων για ανέλιξη στο πλαίσιο των κομμάτων τους, αντιλήφθηκα ότι η απουσία της ηθικής και η χαλαρότητα των αξιών είναι δεδομένη κι εδώ.

Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι ακόμα και σήμερα, με παντελώς απούσα την κεντρική διοίκηση, δεν τολμά κανείς να κάνει συζήτηση για τις προτεραιότητες επί του πρακτέου που πρέπει να θέσουμε ως κοινωνία. Ακόμα και η αντιπολίτευση που ψελλίζει κάτι προς αυτή την κατεύθυνση σε επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου παραμένει στα λόγια. Όμως γιατί ακόμα και η αντιπολίτευση μένει μόνο στα λόγια και δεν αποφασίζει η ίδια, με αντίστοιχο κάλεσμα στον κόσμο, να απαιτήσει μονοθεματικό δημοτικό συμβούλιο με αντικείμενο τις προτεραιότητες που πρέπει να θέσουμε ως κοινωνία; Επίσης ήταν εντυπωσιακό ότι ακόμα και στη συνάντηση του «ελεύθερου βήματος» τίποτα και από κανέναν δεν ακούστηκε για το θέμα της υγείας.

Από την άλλη στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο πάρθηκε ομόφωνη απόφαση να ζητήσει ο Δήμος από την ΚΔΕΠΑΠ (https://youtu.be/nzSMVphuV6E) οικονομική υποστήριξη για την κατασκευή κλειστού γηπέδου στην Παροικιά. Το ύψος της βοήθειας, σύμφωνα με τα λόγια του Προέδρου της ΚΔΕΠΑΠ, ανέρχεται στο ποσό των 400.000,00 € και πάνω, τα οποία είναι χρήματα των Παριανών πολιτών. Μιλάμε για σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ. Ο Δήμαρχος αλλά και άλλοι έχουν κάνει πολλές φορές λόγο για λαϊκές συνελεύσεις και συζητήσεις ουσίας για τα προβλήματα που μας απασχολούν. Μάλλον ο προβληματισμός τους είναι θεωρητικός. Και πάλι κάποιοι από την αντιπολίτευση έκαναν λόγο για προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν χωρίς τίποτα συγκεκριμένο αλλά, τελικά, όλοι μαζί ομόφωνα ψήφισαν τη βοήθεια.

Θέλω, λοιπόν, να καταθέσω την παρακάτω πρόταση την οποία ήδη από το Μάιο του 2016 ως υπηρεσία έχω γνωστοποιήσει έγγραφα στο Δήμο. Καταρχάς, πρέπει επιτέλους να ενεργοποιηθεί ο νόμος 4368/2016 σε ό,τι αφορά τη σύναψη των προγραμματικών συμβάσεων με φορείς που έχουν να κάνουν με τη δημόσια υγεία. Είναι μια πρόταση - ανάλυση του νόμου την οποία, όπως προείπα, έχω καταθέσει στο Δήμο, στο ΔΣ των εργαζομένων του Δήμου όπου υιοθετήθηκε και στη συνέχεια κατατέθηκε στο σύλλογο φίλων του Κέντρου Υγείας, ειπώθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο που έγινε η ενημέρωση για το ασθενοφόρο και ουδείς ακόμα δεν έχει ενδιαφερθεί για την ενεργοποίησή του. Οι δυνατότητες που μας δίνει ο νόμος και η ανάλυσή του συνοδεύτηκε από πρόταση για τη δημιουργία Δημοτικού Πολυϊατρείου, το οποίο μέσα από τις προγραμματικές συμβάσεις που μπορούν να συναφθούν, δύναται να βοηθήσει και το Κέντρο Υγείας και το ΕΚΑΒ αλλά και την ένταξη του αεροπλάνου των αεροδιακομιδών σε έναν αυτοδιοικητικό φορέα. Τα Δημοτικά πολυϊατρεία, όπου υπάρχουν, έχουν βοηθήσει πολύ τις τοπικές κοινωνίες σε επίπεδο πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας και έχουν παίξει αποφασιστικό ρόλο σε ό,τι αφορά την προληπτική ιατρική.

Θεωρώ, λοιπόν, χωρίς να παραβλέπω την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός κλειστού γηπέδου για τη νεολαία μας,  ότι η πρώτη προτεραιότητα που πρέπει να έχουμε ως κοινωνία στο νησί μας είναι η εξασφάλιση παροχής δημόσιας υγείας σε όλους τους πολίτες και ότι προς αυτή την κατεύθυνση η δημιουργία ενός Δημοτικού Πολυϊατρείου μπορεί να παίξει αποφασιστικό ρόλο.

Γιώργος Ανδρεάδης