Το αυτί της αφαίρεσης και το στόμα της χολής

Μερικές φορές η κακεντρέχεια κάποιων ανθρώπων ξεπερνάει κάθε όριο λογικής. Είναι τόσο βαθιές και δυνατές οι ρίζες του συμπλέγματος κατωτερότητας που νιώθουν, ώστε τελικά μετατρέπονται σε ζόμπι με μοναδικό σκοπό να ξεσκίσουν σάρκες, για να ικανοποιήσουν την πικρή ζήλεια που πηγάζει απ' αυτά που δεν κατάφεραν να πετύχουν ή ακόμα ακόμα κι απ' αυτά που δεν κατάφεραν να σκεφτούν. Έτσι δημιουργούνται αντιπαλότητες χειρίστου είδους ακόμα και μέσα σε οικογένειες οι οποίες υποτίθεται ότι στο πλαίσιό τους απαλύνουν τέτοιες συμπεριφορές. Φανταστείτε τι γίνεται παρά έξω!

Η πρώτη, λοιπόν, μάχη που καλούμαστε να δώσουμε ως άνθρωποι, κατά την άποψή μου, είναι να τιθασεύσουμε αυτή την επίκτητη αδυναμία που γεννά η διαπαιδαγώγηση που έχουμε υποστεί, πρώτα από το σπίτι μας και μετά από τους υπόλοιπους φορείς κοινωνικοποίησης. Η μάχη είναι άνιση και δύσκολη, αλλά οφείλουμε όλοι ως είδος να τη δώσουμε. Μέσα από αυτή τη μάχη άλλωστε, εξελίσσεται επί της ουσίας και ο κόσμος μας.

Το βασικό όπλο έκφρασης του συμπλέγματος κατωτερότητας, κοινώς κόμπλεξ, είναι το κουτσομπολιό ή, πιο κομψά, η κοινωνική κριτική ή σε επαγγελματικό επίπεδο η διαδρομολογία. Πάντα έχει στόχο να πλήξει κάποιον με τον οποίο διαφωνεί και που με κάποιο μαγικό τρόπο είναι πάντα "ανήθικος". Έτσι τον κατηγορεί ότι πχ ξενοπήδηξε και δεν μπορεί με τίποτα να σκεφτεί ότι μπορεί απλά να ερωτεύτηκε. Ξέρετε, το γεγονός ότι ο έρωτας είναι σπάνιος στις μέρες μας, και επειδή πάντα μιλάμε πολιτικά, γιατί η κοινωνία μας είναι βουτηγμένη μέσα στην ψευτιά και δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι οι σχέσεις συνήθως, ειδικότερα όταν στερούνται αγάπης, έχουν ημερομηνία λήξεως τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το σεξ, δε σημαίνει ότι είναι ανύπαρκτος και δεν μπορεί να συμβεί. Απλά, ο κομπλεξικός κουτσομπόλης διαδρομολόγος, ο οποίος στη συντριπτική πλειοψηφία τυγχάνει και ανέραστος,  θα το αφαιρέσει από το σκεπτικό του, για να μπορέσει να χύσει με άνεση τη χολή του.

Βέβαια, αυτό για να πετύχει, χρειάζονται πάντα από δύο και πάνω άτομα που θα συμμετέχουν ενεργά σ’ αυτού του είδους την επικοινωνιακή στρέβλωση της αλήθειας που δεν αντιλαμβάνονται. Ειδικότερα, όταν και η άλλη πλευρά που ακούει γίνεται ενεργή υπερθεματίζοντας τις ίδιες λογικές, η στρέβλωση της πραγματικότητας σκοτώνει με ευκολία το στοχευμένο υποψήφιο θύμα.

Από την άλλη πλευρά, τα υποψήφια θύματα, στην προσπάθεια που κάνουν για να σωθούν, χρησιμοποιούν ακριβώς τα ίδια εκφραστικά μέσα αντίδρασης, κατηγορώντας τους απέναντι, διαστρεβλώνοντας κι αυτοί ακόμα περισσότερο την ήδη ψεύτικη πραγματικότητα που έχει προκύψει και, δυστυχώς, χάνοντας την ουσία αυτών που υπηρετούν.

Όλο αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω γίνεται ή κατόπιν σχεδιασμού, γιατί κάποιοι θέλουν να αποπροσανατολίσουν για να πετύχουν τους δικούς τους υποκειμενικούς σκοπούς μέσα στους οποίους είναι ενταγμένα και τα κόμπλεξ τους, ή από ηλιθιότητα.   

Υπάρχουν, βέβαια, κι αυτοί οι οποίοι, αηδιασμένοι από όλα αυτά, τελικά επιστρέφουν στο σπίτι τους περιμένοντας το μοιραίο, όπως βέβαια και αυτοί που φαινομενικά δεν απαντούν σε τίποτα αλλά εξακολουθούν να λένε τις αλήθειες τους από όποιο μετερίζι και αν βρεθούν, μένοντας στην πορεία αυτή που επέλεξαν όλο και πιο μόνοι απολύτως συνειδητά.

Γιώργος Ανδρεάδης