ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ

Του Θανάση Μαρινόπουλου

 

Είναι μερικές φορές που αναρωτιόμαστε (ως πολίτες προσηλωμένοι στην πλήρη ενοποίηση της Ευρώπης), αν στραβός είναι ο γιαλός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε.

 

Σε όλους τους μεγάλους πολέμους της ιστορίας , εκείνος που νόμιζε ότι είναι ο ισχυρότερος και θα κερδίσει σε όλα τα πεδία (στρατιωτικό , γεωπολιτικό, οικονομικό κλπ) , δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε , είτε να του δοθεί η αφορμή να ξεκινήσει τον πόλεμο , είτε να νοιώσει απειλούμενος ο άλλος και να κάνει εκείνος την αρχή.

 

Το ΝΑΤΟ ενέταξε στους κόλπους του κράτη , που υπήρχε συμφωνία να μην το κάνει και ετοιμαζόταν και για την Ουκρανία , «δημιουργώντας» ένα αχυράνθρωπο ως πρωθυπουργό.

 

Πιο παλιά ήταν άλλος αχυράνθρωπος από την άλλη μεριά.

 

Την Ρωσία διοικεί ένα απολυταρχικό καθεστώς με επίφαση δημοκρατίας (δήθεν εκλογές , τύπος κλπ) , και ταυτοχρόνως είναι πυρηνική υπερδύναμη.

 

Εισέβαλε και άνοιξαν «οι πύλες της κολάσεως».

 

Καταδικαστέα η εισβολή …

 

Καταδικαστέες όλες οι εισβολές …κυρίως του ΝΑΤΟ…

 

Η κάθε χώρα , το κάθε κράτος πρέπει να ρυθμίζει τα «του οίκου του» και να αποφασίσει μόνο του.

 

Ο λαός αν δεν πάνε «καλά» τα πράγματα μπορεί να εξεγερθεί κατά της κυβέρνησης του.

 

Το μεγάλο θύμα είναι ο Ουκρανικός λαός που οι δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις τον «τοποθέτησαν» στον βάλτο με τα βουβάλια.

 

Κερδισμένοι οι Αμερικάνοι , που οι εταιρείες τους (πολεμικές , πετρελαϊκές κλπ) θα βάλουν στα ταμεία τους τρισεκατομμύρια και οι Ρώσοι γεωστρατηγικά και ίσως οικονομικά τελικά , παρ΄όλες τις κυρώσεις.

 

Δυστυχώς ανασταίνεται το ΝΑΤΟ που ο πρόεδρος Μακρόν είχε πει προ μηνών ότι είναι «κλινικά νεκρό».

 

Η μεγάλη απογοήτευση είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση που τελικά οι λαοί της πληρώνουν μεγάλο τίμημα , οικονομικό προς το παρόν.

 

Ήδη υπήρξε συμφωνία να χρυσοπληρώσουμε τους Αμερικάνους «ανιδιοτελείς συμμάχους μας» για να αγοράσουμε υγροποιημένο φυσικό αέριο.

 

Και τα χειρότερα έπονται…

 

Πολλοί είπαν ότι η Ευρώπη ενώθηκε και άλλες παρόμοιες μπαρούφες.

 

Η ουσία είναι ότι πολιτικά παραμένει ουραγός για να μην πούμε κάτι χειρότερο , δηλαδή υποτελής.

 

Αν ήθελε να σταθεί στο ύψος της ( δηλαδή του ευρωπαϊκού κεκτημένου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , των ατομικών ελευθεριών και της δικαιοσύνης ) θα έθετε τις βάσεις από την αρχή της μόνης λύσης , κρατώντας αποστάσεις και από τις δύο ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

 

1- Τα σύνορα της Ουκρανίας είναι απαραβίαστα.

2- Η περιοχή του Ντονμπάς θα έχει αυτονομία (πολιτική και διοικητική) εντός της Ουκρανίας.

3- Το ίδιο και για την Κριμαία.

4- Το ΝΑΤΟ δεν θα εντάξει την Ουκρανία και θα απεντάξει τις χώρες του πρώην «Συμφώνου της Βαρσοβίας».

5- Έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ουκρανίας στην ΕΕ.

 

Η Ευρώπη αυτή την στιγμή (ελπίζουμε να μην αυταπατόμαστε) έχει την πιο ανεπτυγμένη δημοκρατία με τους «καλύτερους» θεσμούς.

 

Ας φροντίσει να ενισχυθεί σε όλους τους τομείς , για να παίξει επιτέλους τον ιστορικό της ρόλο.

 

Της ειρηνικής , δημοκρατικής υπερδύναμης … όσο κι αν αυτό ακούγεται οξύμωρο …

 

Και φυσικά θα βρεθούν κάποιοι φίλοι να μας πουν αφελείς που ελπίζουμε η Ευρώπη να σηκώσει το ανάστημα της.

 

Και ίσως να έχουν δίκιο…

 

Το παραμύθι βέβαια έχει και τον «δράκο» του , που περιμένει …