Kάθε χρόνο μια επανάσταση!

 

Της Νίνας Γεωργιάδου

 

Στις 31 του ακροτελεύτιου μήνα, στις 12 των φαντασμάτων, η Γη κάνει ένα κλικ και κουμπώνει την τροχιά της γύρω απ’ τον ήλιο. 365 μέρες και 26 εκατοστά της μέρας, κάπου 6 ώρες δηλαδή κι ένα δρομολόγιο στο θόλο του διαστήματος, γύρω από τον Ηλιάτορα φτάνει στο τέρμα, που είναι όμως και αφετηρία. Ένα δρομολόγιο, χωρίς καθυστερήσεις, απότομα φρεναρίσματα, απερίσκεπτες επιταχύνσεις και ρυπογόνα κατάλοιπα.

Ένα ταξίδι απόλυτης αρμονίας στο άπειρο.

 

Το φεγγάρι γουστάρει που την είχε πάρει στο κατόπιν σ’ όλο το δρόμο, μαγνήτιζε τις παλίρροιές της και ανατάραζε τα θυμικά των ανθρώπων, δε χρειάζεται να την παρακινήσει γιατί ξέρει πως ό,τι και να πει, θα γίνει αυτό που ορίζει η αρμονία του Σύμπαντος, λέει όμως για να τιμήσει τη μεγάλη στιγμή, ένα,

 

«Έλα, πάμε πάλι, κυρά μου».

 

Το επόμενο λεπτό η Γαία, ο γαλάζιος πλανήτης, το φιλόξενο σπίτι των θαλασσών, των ανέμων, των δέντρων, των γλάρων, των γέλιων και των δακρύων, σαλπίζει μια καινούργια επανάσταση.

 

Όταν ο Κοπέρνικος κατάλαβε πως ήταν λάθος η γεωκεντρική επιμονή του Αριστοτέλη, μεσούντος του Μεσαίωνα, ο εχέφρων άνθρωπος δεν είπε τίποτα γιατί ήξερε πως οι ομόλογοί του παπάδες της Ιεράς Εξέτασης δεν θα τον άφηναν να πάει στο επέκεινα από γηρατειά. Λίγο πριν πεθάνει, άφησε να διαρρεύσει το μεγάλο μυστικό για το ταξίδι της Γης γύρω απ’ τον Ήλιο.

 

Ο Giordano Bruno, που ήταν ένας όμορφος άντρας και ποιητής και μαθηματικός και αστρονόμος και απερίσκεπτος, είπε ανοιχτά ποια ήταν η σχέση της Γης με τον Ήλιο. Η Ιερά Εξέταση που δεν σήκωνε ανατροπές στα δόγματα της και τα κέρδη του Βατικανού, άναψε μια μεγάλη πυρά σε κάποια πλατεία της Ρώμης κι εκεί ο ωραίος Bruno έγινε στάχτη.

 

Η ανακάλυψη όμως της ηλιοκεντρικής μας σχέσης, είχε πάρει πια το δρόμο της, έφτασε στα αυτιά του Γαλιλαίου και επιβεβαιώθηκε, μέσα απ’ το τηλεσκόπιο του.

 

Ο Γαλιλαίος δεν ψήθηκε, φυλακίστηκε όμως στο σπίτι του κι απέξω φύλαγαν σκοπιά οι ματατζήδες του Βατικανού.

 

Αυτός ονόμασε το θαυμαστό χρονιάρικο ταξίδι της Γης γύρω απ’ τον ήλιο, Revolution, που στο συμπαντικό λεξιλόγιο πάει να πει περιφορά σε τροχιά και στις κοινωνίες των ανθρώπων βίαιη ανατροπή του παλιού κι ερχομό του καινούργιου.

 

Κάθε χρόνο, από τότε, ζούμε, ευτυχώς, τουλάχιστον αυτή την Επανάσταση.

 

Τη μοναδική ίσως διαρκή Επανάσταση, που γυρνά με δίκαιη εναλλαγή τα δυο μάγουλα της Γης κατά της μεριά του Ήλιου, φέρνει τις βροχές στην ώρα τους, την Άνοιξη για να τρυγούν οι μέλισσες και τη ζέστη για να μελώνουν τα σύκα.