Προσοχή στο "Σπίτι του Δασκάλου".-

Του Χρίστου Γεωργούση

Το Σπίτι του Δασκάλου

Το ξαναείπα! Συχνά τα σχόλια είναι καλύτερα από τα γραπτά μου. Εδώ αναρτώ το χτεσινό του Αριστοφάνειου Επάκτιου. Και απαντώ μετά. 

"Ωραία όλα ετούτα, Δάσκαλε, αλλά γιατί αποδεχόμαστε με τόση ευκολία το κλείσιμο του σπιτιού του δασκάλου; Στο "σπίτι" αυτό έχει γραφτεί από τους εκπαιδευτικούς και όσους άλλους συμμετείχαν μια ιστορία 10 χρόνων με ιδιαίτερη αξία, καθώς εκεί αναπτύχθηκαν δραστηριότητες χωρίς τη χρησιμοποίηση χρήματος και με προϋπόθεση την σύμφωνη γνώμη των συμμετεχόντων. Εκεί μέσα άνθισε η άμεση δημοκρατία και οι αποφάσεις λαμβάνονταν και λαμβάνονται στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του "Σπιτιού". Ο εθελοντισμός των ανθρώπων και η αυτοδιαχείριση του χώρου είναι φωτεινά παραδείγματα για τον τόπο μας. Το τελευταίο διάστημα γινόταν εκεί μαθήματα παραδοσιακών χορών, υπήρχε μέρα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, υπήρχε μέρα σκακιού και παλιότερα, μέχρι "κάποιοι" να διαμαρτυρηθούν, κάθε Πέμπτη υπήρχε κινηματογραφική βραδιά, ενώ κάθε Τετάρτη φιλοξενούνταν εκεί η αξιολογότατη ομάδα φωτογραφίας. Δε θα αναφέρω τις πολλές και ποιοτικές εκδηλώσεις που έγιναν εκεί. Και όλα αυτά, Δάσκαλε, δωρεάν. Από την άλλη θα επαναφερθεί εκεί η στέγαση ενός νηπιαγωγείου το οποίο έφυγε απ 'κει, γιατί ο χώρος ήταν ακατάλληλος".

Δεν γνωρίζω τι έχει συμβεί, έγραψα ως μέλος του Δ.Σ. του "Αρχίλοχου" και ως ανεξάρτητος πολίτης. Έτυχε να συνεργαστώ ορισμένες φορές με το Σπίτι του Δασκάλου. Οι πρώτοι που πρέπει να μάς δώσουν τα φώτα τους για το τι έχει συμβεί είναι η ίδια η ομάδα του Σπιτιού του Δασκάλου. Υπάρχουν εφημερίδες, ραδιοφωνικός σταθμός, σύλλογοι. Λειτουργεί το Δημοτικό Συμβούλιο και άποψη έχει τόσο η Κοινότητα Παροικιάς όσο και η μειοψηφία του Συμβουλίου. Από την άλλη είναι και οι γονείς και οι δάσκαλοι επίσης, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ή μήπως όλα έχουν παραλύσει; Αν γίνεται κάτι τόσο σημαντικό και πιανόμαστε στον ύπνο όλοι και δεν αντιδρούμε, τότε ως κοινωνία μάλλον θέλουμε γιατρό και θα βρούμε σύντομα κι άλλα μπροστά μας!