ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ

Της Νίνας Γεωργιάδου

Δεν ξέρω αν κάπου στον κόσμο ο σωφρονισμός έχει στόχο να βγάλει καλύτερους ανθρώπους, να μη ρημάξει ζωές και να μην πολλαπλασιάσει το έγκλημα, επικαλούμενο την ανομία.

Εδώ ο σωφρονισμός είναι αυτό ακριβώς. Μια οργανωμένη παλιανθρωπιά, που λειτουργεί, χωρίς να απολογείται σε κανένα, πίσω απ΄τα κάγκελα.

Εδώ, ο σωφρονισμός είναι εκδίκηση, εξόντωση και απανθρωπιά. 

Το στοίβαγμα των ανθρώπων στις φυλακές αυτό τον καιρό της πανδημίας, χωρίς συνθήκες υγιεινής, χωρίς περίθαλψη, κατέγραψε θανάτους. Πίσω απ' τα κάγκελα όμως μεθοδεύονται και οι αργοί θάνατοι.

Ο Βασίλης Δημάκης, σε πολύ νεαρή ηλικία, βρέθηκε στο χώρο του αργού θανάτου.. Ο μεγάλος δάσκαλος των φυλακών, Πέτρος Δαμιανός, είδε πίσω από το ποινικό του μητρώο, ένα νέο παιδί που μπορούσε να γίνει ένας όμορφος άνθρωπος και πάλεψε μαζί του, μέχρι που ο Βασίλης Δημάκης έμαθε γράμματα, έδωσε εξετάσεις και μπήκε στο πανεπιστήμιο. Το Πάσχα του 2018, ο φυλακισμένος πια φοιτητής αποκλείστηκε, μόνο αυτός, από τη δυνατότητα να βγει για λίγες ώρες με "βραχιολάκι" για να δώσει εξετάσεις. Μετά από 28 μέρες απεργίας πείνας, κέρδισε το αυτονόητο. Τον αγώνα και την αγωνία να βγει από τη φυλακή, ως ένα όμορφος κοινωνικά άνθρωπος.

Σήμερα, ο δάσκαλος του, Πέτρος Δαμιανός κάνει καινούργια έκκληση. 

 
Ας πολλαπλασιάσουμε την έκκληση του δασκάλου αν θέλουμε ο κάθε είδους εγκλεισμός - ακόμη κι ο δικός μας - να βγάζει ανθρώπους.