Η κυρία με τα κυάλια

Του Χρίστου Γεωργούση

Οι κυρίες συχνά γίνονται επικίνδυνες, τα ξέρουμε αυτά και ιδίως όταν έχουν κυάλια. 

Μια κυρία, ηλικιωμένη μάλλον, μού τηλεφώνησε έξαλλη.

-"Μένω στο Μαράθι και βλέπω φορτηγά να ανεβαίνουν προς τα λατομεία να αδειάζουν σκουπίδια και να κατεβαίνουν άδεια".

-"Τι λέτε κυρία μου, χαλίκι μεταφέρουν, όχι σκουπίδια".

-"Έχω κυάλια και βλέπω πολύ καλά τι μεταφέρουν και θα πάρω την αστυνομία στο τηλέφωνο. Γιατί ξέρω πως είναι αλλού ο σκουπιδότοπος και η περιοχή μας δεν φτάνει που θα γίνει ακατοίκητη, αλλά η μόλυνση θα πάει και στα νερά κάτω που πίνει όλη η Πάρος. Δεν έχετε συνείδηση;"

-"Και γιατί τηλεφωνείτε σε μένα, δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος"

-"Μού έδωσαν αυτό το τηλέφωνο. Τού Δήμου δεν είσαι:"

-"Δεν είμαι δημοτικός σύμβουλος, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γράψω κάτι, αλλά δεν ξέρω αν είναι σωστά αυτά που μού λέτε"

-"Έχω κυάλια σου λέω και βλέπω και εκτός αυτού έστειλα το γιο μου και τράβηξε φωτογραφίες".

-"Καλά κυρία μου θα γράψω κάτι, αν και δεν με βολεύει αντί για καλημέρα να μιλώ για σκουπίδια"

Λοιπόν τι γίνεται, Παριανοί και μη, σύντροφοι και μη, φίλοι και μη, την κάτσαμε τη βάρκα; Πιαστήκαμε στα πράσα από μια κυρία με κυάλια;

 Διαμορφώνουμε σκουπιδότοπους και χωματρές παντού όπου λάχει, και δεν διστάζουμε ούτε στο Μαράθι όπου βρίσκεται η λεκάνη με τα νερά να πετούμε απόβλητα; Το γνωρίζει, ο δήμαρχος, ο έπαρχος ή οι οδηγοί για να μην πηγαίνουν τόσο μακριά προτιμούν να αδειάζουν τα απορριμματοφόρα πιο κοντά; Ή η κυρία με τα κυάλια λέει παραμύθια; Μήπως όλοι έχουμε χάσει το μυαλό μας και βάζουμε την Πάρο στον έσχατο κίνδυνο; Μήπως στην αφέλειά μας πάνω προβαίνουμε σε ενέργειες που μπορεί να φέρουν τον εισαγγελέα στην πόρτα μας και να πληρώσουμε ακριβά τη νύφη και την κυρία με τα κυάλια;