Οι εκλογές έρχονται, η δημοκρατία φεύγει...

Τα βουλευτικά εκλογικά αποτελέσματα του 2019 αποδεικνύουν, για ακόμα μια φορά, το πόσο σαθρή είναι η εφαρμογή της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Μια εικονική πραγματικότητα που στηρίζεται θεμελιωδώς στην αρχή της πλειοψηφίας. Για ποια πλειοψηφία μιλάμε όμως; Ας δούμε, λοιπόν, τα επίσημα αποτελέσματα όπως τα δίνει το υπουργείο εσωτερικών:

Εγγεγραμμένοι: 9.962.261               Άκυρα/λευκά: 2,08 %              Αποχή: 40,01 %

ΚΟΜΜΑ	ΨΗΦΟΙ	ΠΟΣΟΣΤΟ %	ΕΔΡΕΣ
Ν.Δ.	2.251.426	39,85	158
ΣΥΡΙΖΑ	1.781.180	31,53	86
ΚΙΝΑΛ	457.527	8,10	22
ΚΚΕ	299.595	5,30	15
Ελληνική Λύση	208.806	3,70	10
Μέρα 25	194.233	3,44	9
Λοιπά		8,08	0
ΣΥΝΟΛΟ		100	300

Ας δούμε τώρα τα αποτελέσματα με την απλή αναλογική συνυπολογίζοντας και την αποχή.

Εγγεγραμμένοι: 9.962.261                      Αποχή: 4.192.719     

        

ΚΟΜΜΑ	ΨΗΦΟΙ	ΠΟΣΟΣΤΟ %	ΕΔΡΕΣ
Ν.Δ.	2.251.426	25,34	77
ΣΥΡΙΖΑ	1.781.180	17,8	53
ΚΙΝΑΛ	457.527	4,35	13
ΚΚΕ	299.595	3,00	9
Ελληνική Λύση	208.806	2,08	6
Μέρα 25	194.233	1,93	5
Λοιπά	576.775	5,50	17
ΑΠΟΧΗ	4.192.719	40,00	120
ΣΥΝΟΛΟ		100	300

Αυτή, λοιπόν, είναι η δημοκρατία μας. Αυτή είναι η αρχή της πλειοψηφίας που πρέπει να σεβόμαστε, υπακούοντας, ως νομοταγείς πολίτες, στις επιταγές της. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Το ωραίο είναι ότι όλοι αυτοί οι βολευτάδες χαίρονται απ’ αυτή την κατάσταση ως νικητές. Αντί να μετρήσουν τα χάλια τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την κατάντια που έχουν οδηγήσει το λαό τους, πανηγυρίζουν για τις θέσεις που καταλαμβάνουν ως "αντιπρόσωποί μας". Χαίρονται όχι γιατί είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν για κάτι αλλά για τις μίζες που θα χώσουν στις τσέπες τους. Ο λαός για αυτούς κατάντησε αναλώσιμος. Αριθμός ενός ποσοστού που μετρά παράπλευρες απώλειες.  

Μου αρέσει που κάποιοι πανηγυρίζουν και το θεωρούν μεγάλη επιτυχία ότι επιτέλους απαλλαχτήκαμε από τα χρυσαύγουλα. Μα καλά είστε σοβαροί; Πού την είδατε την απαλλαγή; Τα μισά φασιστόμουτρα είναι ήδη στη νουδού, κατέχοντας μάλιστα και κυβερνητικές θέσεις, και τα άλλα μισά, λόγω δικών και καταδικών, άλλαξαν τομάρι προσκυνώντας τις «γνήσιες επιστολές» του Χριστού (Που είναι εκκλησία τώρα;). Οι φασίστες πάντα υπήρχαν και πάντα κρύβονταν ωραία ωραία στους κόλπους της νέας δημοκρατίας. Μη κοιτάτε που ξετσουτσούρωσαν τώρα με την κρίση! Αν δεν ήταν τόσο απαίδευτοι, ξεφωνημένοι και άμουσοι, τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Μη ξεχνάτε ότι το φίδι έχει μεγάλη εμπειρία στην αλλαγή του φιδοπουκαμίσου του.  

Η δεξιά κατάφερε και συσπειρώθηκε ελέω σύριζα στο στάβλο της νέας δημοκρατίας. Άλλωστε όποιος είναι έξω από το μαντρί, ως γνωστόν, τον τρώει ο λύκος. Όλα τα αποκόμματα του χώρου που διαλύθηκαν μαζεύτηκαν εκεί μαζί με ένα κομμάτι του κεντροδεξιού δοχείου.

Σε ό,τι αφορά το κέντρο, αυτό εκφράζεται πλήρως μέσα από το παλιό και το νέο πασοκ. Ο σύριζα οδηγεί την κούρσα με συντροφιά τον παλιό πασόκο που θεώρησε ότι και φέτος δεν είναι κατάλληλη η ώρα να επιστρέψει εκεί από  όπου έφυγε και το κινάλ χορεύει τσάμικο, γιατί ανέβασε το ποσοστό του με συντροφιά τους παλιούς που μένουν και επιμένουν. Άλλωστε ποιο είναι το ένα κόμμα και ποιο το άλλο. Το κέντρο πάντα ήταν μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Κι εδώ κάτι λεβέντικα ποτάμια στέρεψαν, αφού πότισαν το κατεστημένο. 

Όσο για την αριστερά, τι να πει κανείς; Όλο μπούρου μπούρου στην πλατεία Κουμουνδούρου. Ήμουνα νιος και γέρασα. Όλο λόγια, διαφωνίες και απογοήτευση. Όλοι μαζί, κοινοβουλευτικοί και έξω, είναι ζήτημα αν φτάνουν διψήφιο αριθμό ποσοστών. Σε μια περίοδο τεράστιας και παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης η αριστερά αποδείχθηκε και δυστυχώς αποδεικνύεται πολύ λίγη και ανήμπορη να εκφράσει τον κόσμο. Όλο θεωρία, συζητήσεις και στείρες διαφωνίες. Βλέπεις το εγώ είναι πάνω απ’ όλα. Η συντροφικότητα είναι μόνο στα λόγια. Από την άλλη είδαμε και τη συνεννόηση που επιχειρήθηκε απ’ το σύριζα. Η όποια αριστερά κάηκε στη διαπραγμάτευσή του με τους εταίρους. Ο σύριζα πήγε την αριστερά 100 χρόνια πίσω όπως είχε κάνει το πασοκ σαράντα χρόνια πριν. 

Ο δε λαός, μαθημένος ραγιάς. Εδώ αντέξαμε τετρακόσια χρόνια δουλείας θα μας τρομάξουν δέκα χρόνια κρίσης;  Κοντόφθαλμη λογική του σήμερα που προχωρά βαθιά σε αβέβαιο και παραδομένο μέλλον.

  

Για μας ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από τις εκλογές. Όπως λεν και κάποιοι φίλοι, αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο, θα είχαν καταργηθεί. Μόνο οι αυτοδιαχειριζόμενες ομάδες, κοινότητες, κοινωνίες που θα απαρτίζονται από καλλιεργημένους ανθρώπους, οι οποίοι θα έχουν νικήσει τους εγωισμούς τους και θα επικοινωνούν ουσιαστικά, μπορούν να παράξουν με άμεσες δημοκρατικές διαδικασίες κάτι εναλλακτικό μέσα από το οποίο θα αναδυθεί και πάλι η ελπίδα. 

Soten Soteks