Μια ιστορία για τη βλακεία των ρατσιστών ναζιστών...
Στην Ολυμπιάδα του 1936, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ναζιστικού καθεστώτος επιχείρησε να
δώσει το χαρακτήρα μιας "επιβεβαίωσης στην πράξη" της δήθεν ανωτερότητας
της Άριας φυλής.
Μπροστά στον αμήχανο και έξαλλο Fuhrer, ο Jesse Owens κέρδισε 4 Χρύσα μετάλλια επιτυγχάνοντας αντίστοιχα παγκόσμια ρεκόρ: 100 μέτρα, 200 μέτρα, 4χ100 και άλμα σε μήκος!
Ο χρόνος που πέτυχε στην κούρσα των 100 μέτρων, με δεδομένες τις συνθήκες των σταδίων και τον εξοπλισμό των αθλητών το μακρινό 1936, αποτελεί ακόμη και σήμερα μια σπουδαία επίδοση: 10,3" !!!!
Η τραγωδία για τους Ναζί, ήταν ότι ο Jesse μόνο "άριος" δεν ήταν.
Ο Hitler εγκατέλειψε το στάδιο, για να μην αναγκαστεί να παρευρεθεί στις απονομές στον Owens, και για να μη συρθεί σε μια - βασανιστική για τους ναζί- παραδοχή της αξίας του.
Το πιο θλιβερό όμως για τον ίδιο τον Owens, ήταν οτι μετα την επιστροφή του στις ΗΠΑ ουτε ο Αμερικάνος Πρόεδρος τον συνεχάρη. Πάντα βέβαια, εξαιτίας του χρώματός του.
Ο Owens αποκλεισμένος από την ίδια του την χώρα από κάθε επίσημη διοργάνωση, αναγκάστηκε να κερδίζει τα προς το ζην συναγωνιζόμενος άλογα κούρσας.
Ο ίδιος έλεγε πως ζει σε συνθήκες πείνας και πως έχει 4 Χρύσα ολυμπιακά μετάλλια, αλλά αυτά δεν μπορεί να τα φάει. Πέθανε ξεχασμένος, μια μέρα, το 1980.
Οι ΗΠΑ απέκτησαν βέβαια δύο κ κάτι 10ετιες αργότερα, μαύρο πρόεδρο.
Η ιστορία δεν προδίδει. Όσοι δίνουν μάχες μίσους κ οπισθοφυλακής, στο τέλος θα ηττηθούν.
Τρέξε, Jesse, τρέξε ξανά! Πνίξε στη σκόνη που θα αφήνεις πίσω σου, την κακία...την βλακεία...την μικρή καρδιά και το κλειστό μυαλό. Κανε τους πάλι, ρεζίλι! Και εμείς, όχι! δεν θα τραβήξουμε τα χέρια μας. Αυτήν την φορά τα χέρια που θα απλωθούν να συναντήσουν το δικό σου, θα είναι περισσότερα. Και πάρε μας κι εμάς στους ώμους σου, ρε φίλε! Σαν αστραπή, να "τρέξουμε" και εμείς μαζί σου μακριά από το παρελθόν, μακριά από το γονατιστό παρόν.
Προς το μέλλον.
Προς την ελευθερία!
ΥΓ: η ιστορία πίσω από την φωτογραφία:
Στον τελικό του αγωνίσματος του άλματος σε μήκος, ο Owens ανταγωνίστηκε σκληρά με τον Γερμανό αθλητή Luz Long (στην φωτό οι δυό τους την στιγμή της απονομής των μεταλλίων).
Όταν με το τελευταίο του άλμα ο Owen κέρδισε την πρώτη θέση, ο Long έτρεξε προς το μέρος του & τον αγκάλιασε!
Αυτό, στον κόσμο του 1936 και μέσα σε ένα στάδιο γεμάτο ναζί και μπροστά στον ίδιο τον Führer, ήταν μια πράξη απίστευτης γενναιότητας.
Ο Hitler δεν ξέχασε ποτέ την αγκαλιά του Long. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο Γερμανός αθλητής στάλθηκε στην πρώτη γραμμή. Και εκεί, σκοτώθηκε. Μέχρι και εκείνη την μέρα, είχε κρατήσει την φιλία του με τον μαύρο Αμερικανό αθλητή.
Ο ίδιος ο Owens είχε πει:
"Μπορείτε να λιώσετε όλα μου τα χρυσά μετάλλια και όλα τα χρυσά του κόσμου. Και πάλι δεν θα είναι αυτό αρκετό, ώστε να επισκιάσει την λάμψη της χρυσής μου φιλίας με τον Luz Long..."
Μπροστά στον αμήχανο και έξαλλο Fuhrer, ο Jesse Owens κέρδισε 4 Χρύσα μετάλλια επιτυγχάνοντας αντίστοιχα παγκόσμια ρεκόρ: 100 μέτρα, 200 μέτρα, 4χ100 και άλμα σε μήκος!
Ο χρόνος που πέτυχε στην κούρσα των 100 μέτρων, με δεδομένες τις συνθήκες των σταδίων και τον εξοπλισμό των αθλητών το μακρινό 1936, αποτελεί ακόμη και σήμερα μια σπουδαία επίδοση: 10,3" !!!!
Η τραγωδία για τους Ναζί, ήταν ότι ο Jesse μόνο "άριος" δεν ήταν.
Ο Hitler εγκατέλειψε το στάδιο, για να μην αναγκαστεί να παρευρεθεί στις απονομές στον Owens, και για να μη συρθεί σε μια - βασανιστική για τους ναζί- παραδοχή της αξίας του.
Το πιο θλιβερό όμως για τον ίδιο τον Owens, ήταν οτι μετα την επιστροφή του στις ΗΠΑ ουτε ο Αμερικάνος Πρόεδρος τον συνεχάρη. Πάντα βέβαια, εξαιτίας του χρώματός του.
Ο Owens αποκλεισμένος από την ίδια του την χώρα από κάθε επίσημη διοργάνωση, αναγκάστηκε να κερδίζει τα προς το ζην συναγωνιζόμενος άλογα κούρσας.
Ο ίδιος έλεγε πως ζει σε συνθήκες πείνας και πως έχει 4 Χρύσα ολυμπιακά μετάλλια, αλλά αυτά δεν μπορεί να τα φάει. Πέθανε ξεχασμένος, μια μέρα, το 1980.
Οι ΗΠΑ απέκτησαν βέβαια δύο κ κάτι 10ετιες αργότερα, μαύρο πρόεδρο.
Η ιστορία δεν προδίδει. Όσοι δίνουν μάχες μίσους κ οπισθοφυλακής, στο τέλος θα ηττηθούν.
Τρέξε, Jesse, τρέξε ξανά! Πνίξε στη σκόνη που θα αφήνεις πίσω σου, την κακία...την βλακεία...την μικρή καρδιά και το κλειστό μυαλό. Κανε τους πάλι, ρεζίλι! Και εμείς, όχι! δεν θα τραβήξουμε τα χέρια μας. Αυτήν την φορά τα χέρια που θα απλωθούν να συναντήσουν το δικό σου, θα είναι περισσότερα. Και πάρε μας κι εμάς στους ώμους σου, ρε φίλε! Σαν αστραπή, να "τρέξουμε" και εμείς μαζί σου μακριά από το παρελθόν, μακριά από το γονατιστό παρόν.
Προς το μέλλον.
Προς την ελευθερία!
ΥΓ: η ιστορία πίσω από την φωτογραφία:
Στον τελικό του αγωνίσματος του άλματος σε μήκος, ο Owens ανταγωνίστηκε σκληρά με τον Γερμανό αθλητή Luz Long (στην φωτό οι δυό τους την στιγμή της απονομής των μεταλλίων).
Όταν με το τελευταίο του άλμα ο Owen κέρδισε την πρώτη θέση, ο Long έτρεξε προς το μέρος του & τον αγκάλιασε!
Αυτό, στον κόσμο του 1936 και μέσα σε ένα στάδιο γεμάτο ναζί και μπροστά στον ίδιο τον Führer, ήταν μια πράξη απίστευτης γενναιότητας.
Ο Hitler δεν ξέχασε ποτέ την αγκαλιά του Long. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο Γερμανός αθλητής στάλθηκε στην πρώτη γραμμή. Και εκεί, σκοτώθηκε. Μέχρι και εκείνη την μέρα, είχε κρατήσει την φιλία του με τον μαύρο Αμερικανό αθλητή.
Ο ίδιος ο Owens είχε πει:
"Μπορείτε να λιώσετε όλα μου τα χρυσά μετάλλια και όλα τα χρυσά του κόσμου. Και πάλι δεν θα είναι αυτό αρκετό, ώστε να επισκιάσει την λάμψη της χρυσής μου φιλίας με τον Luz Long..."
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου