Η ανοχή της αρχής

Διαβάσαμε αυτές τις μέρες ένα πολύ ωραίο που μας έκαμε εντύπωση. Ήτονε ένα γράμμα από έναν "εργαζόμενο" της ενοικιασμένης φουσκωτής ρόδας, ο οποίος ευθαρσώς είπε εις τις δυνάμεις επιβολής του νόμου να κάμουν λέει τα στραβά μάτια και να δείξουν ανοχή εις τας παρανομίες των, γιατί κυνηγούν το μεροκάματο και η μόνη περίοδος που μπορούν να το κάμουν είναι αυτά τα δυο ζεστά μηνάκια. 

Ωραίο το παραμύθι σας, αγαπητέ "εργαζόμενε", αλλά παραέχει πολλούς και πεινασμένους δράκους. Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι. Δε φτάνει που η φουσκωτή ρόδα καταλαμβάνει πεζοδρόμια και πλατείες με τον πιο αυθαίρετο και εξόφθαλμα παράνομο τρόπο και έχουν καταντήσει, με την ανοχή των αρχών, να είναι το ντεκοράκι των ιστορικών μνημείων του νησιού, ζητάνε και ρουσφέτια, βάζοντας, με τον πιο ανήθικο τρόπο, μπροστά από την απαίτησή τους, την επιστολή ενός "εργαζόμενου" η οποία συνειρμικά οδηγεί τη σκέψη μας στο φουκαρά που ψάχνει να βρει το μεροκάματο για το ξεροκόμματο, απομακρύνοντάς τη παράλληλα από την παράνομη κονόμα του idiot που θέλει να βάλει ακόμα περισσότερο σιρόπι στο παντεσπάνι του. 

Η ξεφτίλα των idiot επιχειρηματιών, οι οποίοι στο όνομα της αρπαχτής έχουν καταστρέψει το νησί, καθρεφτίστηκε ως καθαρότατη εικόνα μέσα στην επιστολή του "εργαζόμενου".

Soten Soteks