Τι σου ζητάω μωρή παλιόγρια;;;

Του Αντουάν Παρίνι

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Ρε σεις κορίτσα, ένα ποτηράκι κρύο νερό μες στην καρακαντήλα αν του προσφέρετε του έτσι σας σε ανύποπτο χρόνο, τον έχετε για πάντα δικό σας. Αν του σκάσετε και μια φραπεδούμπα, δε, κάνοντας τα παγάκια με το καλαμάκι χράτσα χρούτσα, σας πάει στο φτερό για στέφανα. Αυτά θέλει ο άντρας πάνω στη ραστώνη του, μαντάμ. Μην ακούς τις μαλακίες των Κωστόψωλων. 

 

Ούτε μιζανπλί, ούτε ζαρτιέρες, ούτε πεντικιούρ τιγρέ. Αυτά τα κάνετε για πάρτη σας, για να την ακούτε- και καλά ξηγιόσαστε ναούμ. Να του πας, εσύ μαντμαζελίτσα φερειπείν, με το ξεβαμμένο μέρχι τον καβάλο τζιν και τις τζίβες στην αμασχάλη, ένα καφεδάκι με παγωμένο νερό κι ένα νεραντζάκι με τίνγκα σορόπι, την ώρα που με το δεξί διαβάζει το στοίχημα και με το ζερβό αναμοχλεύει το παπάρι του δίκην εμπνεύσεως και να δείτε πώς θα κονομήσει και θα τσιμπήσεις κι εσύ το κατιτίς σου. Ορίστε τι έπρεπε να διδάξουν οι παλιές μανάδες στας θυγατέρας των. Κάντε τη ζωή σας εύκολη. Αλλά σας έχει δηλητηριάσει την ψυχή η αρρωστημένη καψούρα της παραλιακής, τα κερατοσίριαλ στο τελεβυζγιώνε, οι πρώτες ρυτίδες στη μάπα και κάτι δίπλες στη μπάκα. Αχ, αυτές οι δίπλες σου... Σκέτη γκάβλα ναούμ..

Με αγάπη, Αγλέορας