Συρτάρια με πόδια

Ε, ρε, γλέντια και πλάκες και το κακό συναπάντημα του γελοίου με την ανυποληψία και την ανεπάρκεια της αρχής.  

Είναι ίσως η πρώτη φορά, στην τοπική ιστορία, που καταγράφεται τόσο ξεκάθαρα η πορεία της πολιτικής διοίκησης της αρχής μέσω του  αυτόματου πιλότου, ο οποίος, ακόμα κι αυτός ως απρογραμμάτιστος, είναι ελευθέρας βοσκής και αλανιάρης.

Το καρναβάλι και οι απόκριες δεν τέλειωσαν ακόμα για τον Μηδεντινό, τον μασέρ Κοβέ και την παρέα τους. Συνεχίζεται η παράσταση σκιών της φιγούρας με τη μουτσούνα στον ανακαινισμένο χώρο της νέας ψευδοροφής και των κουφωμάτων με τα σάπια πόδια.

Και καλά, ας πούμε ότι ο μασέρ δεν όφειλε να ξέρει, γιατί δεν ήταν αρμοδιότητά του. Λέμε τώρα. Για να μην τον κατηγορούμε και συνέχεια. Έτσι κι αλλιώς είμαι σίγουρος ότι αυτό θα μας πει. Όπως δεν ήξερε για την προβλήτα με τις κουφάλες και τις χοντρές ρόδες του βαλέ, για το δρόμο του μεταξιού και της βροχής που εμφανίστηκε απ’ το πουθενά στο οικόπεδο του σχολείου που θα ανεγερθεί το 3252, για την καταπατούμενη παραλία που ανέφερε τις προάλλες ο δάσκαλος, για το φουκαροφόρο που πήραμε απόφαση να μείνει αλλά έφυγε, για τον τριαξονικό τομπολογράφο του «Κέντρου ανθΥγεινής δευτέρας Παρουσίας»  που έφυγε κι αυτός νύχτα και διάφορα άλλα.

Ο Μηδεντινός όμως που είναι και Πάρεδρος του οργάνου; Τελικά αποδείχθηκε όνομα και πράμα. Μηδεντινός.

Και η πλάκα ήταν ότι βγήκε, κατόπιν εορτής, ο Βεζίρης στη θέση του Βεζίρη και μας τα εξήγησε όλα χαρτί και καλαμάρι. Ότι δηλαδή, αν ο πρώτος σε σταυρούς δεν καλέσει συνάντηση για την εκλογή νέου οργάνου, το όργανο βλέπει κι αποβλέπει και συναντιέται αυτοδικαίως από μόνο του.

Ο γλυκούλης ο Βεζιράκος, λοιπόν, έδειξε το άλφα στον Μηδεντινό και στον μασέρ Κοβέ, αφού έγιναν ρεζίλι, για άλλη μια φορά, εξαιτίας της άγνοιάς τους. Δεν το έκανε εκ των προτέρων, για να τους γλιτώσει από την κατρακύλα, αλλά τους άφησε πρώτα να σκάσουν σαν το καρπούζι που γλιστρά απ’ τη μασχάλη και μετά τους είπε: "να για να μάθετε άλλη φορά, παλιοκουφάλες, να μη με κάνετε Πάρεδρο".

Φανταστείτε τι ομόνοια επικρατεί στις τάξεις της αρχής… Προβλέπω την Κυριακή, κοντή γιορτή, να εμφανιστούν όλοι οι σοφοί της αρχής με τσίγκινα σωβρακάκια και τα κλειδιά φυλαγμένα στα στομάχια τους. Ούτε στα συρτάρια του σπιτιού τους δε θα τολμήσουν να τα φυλάξουν. Ακόμα κι αυτά για τούτους μπορεί να έχουν πόδια…

Αριστοφάνειος Επάκτιος