ΟΠΑ ΟΠΑ ΣΣΣΣΣ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ…

Ορέ συντοπίτες, ξέρετε εκειό το ανέκδοτο με τα πουλιά ΟΠΑ ΟΠΑ; Είναι κάτι πουλιά, μαθές πρωτευουσάνικα, πανέξυπνα, που έχουν πολύ μεγάλα @ρχίδι@. Είναι τόσο μεγάλα λέει τ’ @ρχίδι@ τζου που, όταν προσγειώνονται, φωνασκούν ΟΠΑ, ΟΠΑ, ΟΠΑ κι έτσι απ’ αυτή τη φωνή τους βγήκε τ’ όνομα. Αυτά τα πουλιά, λοιπόν, κατά καιρούς ερχόνται εδώ και τις αμολούνε. 

Όι, μωρέ, μη πάει το μυαλό σας στο κακό. Προτάσεις αμολούνε. Το κακό δεν είναι οι προτάσεις, αλλά ότι θέλουνε να κάνουν μαζί και κουμάντο. Κουμάντο εκ πρωτευούσης δηλαδή. Μα καλά, ορέ ΟΠΑ ΟΠΑ, τι γροικάτε; Μπορεί έξυπνα να ‘στε, μα μαριονέτες είμαστε ούλοι εδώ να μας κουνάτε; 

Αχός πολύς λοιπόν σηκώθηκε στον τόπο τούτο προσφάτως. Πλήκτρα πολλά κλικάρισαν γιατί λέει δε χωρούν τα μοντέρνα δίπλα στα παλιά. Καλά, μωρέ απαίδευτοι, δεν έχετε μάθει ακόμα ότι και τα μοντέρνα γρήγορα παλιά θα γένουν; Και τι κουζουλάδες είναι τούτες ότι τα νέα προσβάλλουν τα παλιά; Από πότε, μωρέ, η τέχνη προσβάλλει; 

Δείτε, μωρέ, στην πόλη του φωτός πώς στέκει καταμεσής της ο φαλός του Άιφελ και κάντε δυο βήματα πιο κει να δείτε γυαλί και μέταλλο στην κλασικότερη πλατεία του Παρισιού, του φημισμένου δα Μπουμπούρ. Α! ρε, του μαρκησίου του μεγάλου του Ντε Σαντ πρέπει να γένει, μπας και φιλοσοφήσουμε σε κανα μπουντουάρ κι ανοίξει το μάτι μας, μην πω τίποτσι άλλο κι έρχεται και η πεντηκοτζή… 

Αριστοφάνειος Επάκτιος